ਇਟਲੀ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਯਾਤਰਾ, 2005।

2005-07-28 ਕਿ।
ਥੀਮ।: ਇਟਲੀ।

ਨਾਗਤੋ ਤੋਂ ਰੋਮ ਤੱਕ।

ਏਅਰ ਫਰਾਂਸ ਨਾਲ ਰੋਮ ਜਾਓ। ਇਹ ਇੱਕ ਪੈਰਿਸ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰਨ ਵਾਲੀ ਫਲਾਈਟ ਹੈ।

ਨਾਗਾਨੋ ਏਅਰਪੋਰਟ 'ਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਵੱਖ, ਮੈਂ ਕਾਫ਼ੀ ਗੰਭੀਰ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ...। ਕਿਸ਼ਕਿਸ਼, ਇਹ ਸਾਈਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕੰਪਨੀ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨਵੀਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਇਟਲੀ ਦੀ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਕਰਕੇ।

ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ 5 ਸਾਲ ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਯਾਤਰਾ, ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਅਰਥ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਹੋਰ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ।

ਅਕਸਰ "ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੁਝ ਕਰਨਾ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਯਾਤਰਾ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਲਾਭ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਦੇਖਣਾ ਜਾਂ ਸੁਣਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਛਵੀ ਨੂੰ ਜੋੜਨਾ ਹੈ... ਮੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਹੀ ਯਾਤਰਾ ਹੈ।

ਨਾਰੀਤਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਉਡਾਨਾਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਅਤੇ 21:55 'ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਉਡਾਨ, ਆਖਰੀ ਉਡਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।

ਰੋਮ, ਟ੍ਰੇਵੀ ਫਾਊਂਟੇਨ, ਅਤੇ ਵਿਟੋਰੀਆਨੋ।

ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

<div align="Left"><p>ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਹਾਜ਼ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਚਾਰਲਸ ਡੀ ਗੌਲ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।

ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਅਤੇ ਨਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਢਕੇ ਹੋਏ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।

ਸ਼ਾਰਲ ਡੀ ਗੌਲ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

	ਇੱਥੇ ਕੁੱਝ ਘੰਟੇ ਬਿਤਾਓ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰੋਮ ਵੱਲ।

ਪੈਰਿਸ ਤੋਂ ਰੋਮ ਤੱਕ ਦੀ ਉਡਾਨ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਜਹਾਜ਼ ਹਵਾਈ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਬੱਦਲ ਦੋ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਪਹਿਲੀ ਪਰਤ ਵਿੱਚ, ਹੇਠਾਂ, ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਕਪੜੇ ਵਰਗੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਦਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੰਧ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਚਾਨਕ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ, ਓਕੁਈਜ਼ੂ ਯਾਬੂਨ (ਰਾਫਕਾਡੀਓਹਾਨ) ਦੁਆਰਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਵਾਕ ਆਇਆ, "ਅਸਮਾਨ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੈ।" ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਭੂਮੱਧ ਸਾਗਰ ਦਾ ਅਸਮਾਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੇਠਾਂ ਹੈ? ਮੈਂ ਯੂਰਪ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ।

ਅਤੇ, ਕਈ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਉਡਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਆਮ ਸੀ, ਅਤੇ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇੱਥੇ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕੀ ਆਦਮੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਰੇਲਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਟਰਮੀਨੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਦਾਸ ਹੈ...। ਇਹ ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ ਮਾਹੌਲ ਵਰਗਾ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੂਰਪ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰਾਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲਾਂ, ਬਹੁਤ ਧੀਮੀ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਟੈਰਮੀਨੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੁਲ? ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। "ਵਾਹ!" ਅਜਿਹਾ ਸੋਚਦਿਆਂ ਹੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਗਏ। ਪਰ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਪੱਥਰ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।

ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਿਵੇਂਕਿ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਠੰਡਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ... ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੀ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਟਰਮੀਨੀ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੋਰ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਕੀ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਝੂਠ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੀ ਇੱਥੇ ਕఠੋਰ ਨਿਯਮ ਹਨ?

	ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ, ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਚੱਲਣ ਲੱਗੋ।

ਕਿ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ...ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।

	ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਸਾ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ।

ਰਾਹ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।

ਮੈਂ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਪਿਜ਼ਾ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਆ ਗਈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਿਜ਼ਾ ਖਰੀਦਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

੯੦ ਸੈਂਟ (੦.੯ ਯੂਰੋ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ। ਕਾਫ਼ੀ ਠੀਕ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਪਿਜ਼ਾ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਹੈ।

	ਹੋਰ, ਚਲ ਕੇ ਘੁੰਮੋ।

ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਸੜਕ 'ਤੇ, ਧੁਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰੇਲ ਗੱਡੀਆਂ ਵੀ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਰੋਮਾ-ਟਰਮੀਨੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ।

ਹੋਰ ਚੱਲ ਕੇ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਿਜ਼ਾ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਥੇ, ਇਹ ਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਬੇਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਟੁਕੜੇ ਸਨ, ਜਿਸਦੀ ਕੀਮਤ 2.6 ਯੂਰੋ ਸੀ।

ਸਵਾਦ, ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤਾ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ?

ਟੋਕੀਓ ਦਾ ਸੁਆਦ ਹੁਣ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਕੁੱਝ ਅਜਿਹਾ, ਇੱਕ ਘੁੰਮਣ ਲਈ।

	ਇਹ ਟਰੇਨ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੁਲ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ! ਪਰ, ਇਹ ਇੰਨਾ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਊਂ।

ਹੋਰ ਚੱਲੋ, ਅਤੇ "ਬਾਰ" ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਸਟੈਂਡਿੰਗ ਕੈਫੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਦੇਖੋ।

ਕੈਫੇ ਲੈਟੇ ਮੰਗਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ 2 ਚਮਚ ਸ਼ੂਗਰ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੁਆਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਪੀਆ। ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਪੀਣ 'ਤੇ 1.2 ਯੂਰੋ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰਲੇ ਟੈਰੇਸ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪੀਓ ਤਾਂ 2.4 ਯੂਰੋ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।

ਮੈਂ ਅੱਧਾ ਰਸਤਾ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪੀਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਵਰਤਮਾਨ ਸਥਾਨ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਤਮਾਨ ਸਥਾਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ।

	ਅਤੇ, ਫਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵੱਲ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਢਿੱਗੜੀਆਂ ਸਨ। ਧੋ-ਧੋ ਕਰਕੇ, ਮੰਜ਼ਰ ਬਦਲਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਕਾਫ਼ੀ ਜਟਿਲ ਹੈ।

	ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਹੋਟਲ ਲੱਭਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਖਾ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕੀਮਤ 50 ਯੂਰੋ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੋਟਲ ਲੱਭਿਆ ਜਿਸਦੀ ਕੀਮਤ 60 ਯੂਰੋ ਸੀ।

ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਸ਼ਾਇਦ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ...

	ਅਚਾਨਕ, ਮੇਰੀ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਮਾਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।

ਮੈਂ ਇੱਕ ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉੱਥੇ ਖਾਲੀ ਕਮਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਮੈਂ 100 ਯੂਰੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ ਲੱਭਿਆ। ਪਰ, ਅੱਗੇ ਦੇਖਣ 'ਤੇ, ਮੈਨੂੰ 70 ਯੂਰੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਮਿਲ ਗਏ।

ਪਰ, ਜੇਕਰ 50 ਯੂਰੋ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਲਗਭਗ 7000 ਯੇਨ ਹੋਵੇਗਾ, 60 ਯੂਰੋ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਹ ਲਗਭਗ 9000 ਯੇਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ 100 ਯੂਰੋ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਹ ਲਗਭਗ 15000 ਯੇਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਪੈਸਾ ਦੇਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।

ਦੂਰ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਾਂਟਾ ਮਾਰੀਆ ਮੈਜੋਰ ਚਰਚ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਟੂਰਿਸਟ ਇਨਫੋਮੇਸ਼ਨ ਸੈਂਟਰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉੱਥੋਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਕਸ਼ਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੀ ਸਾਂਤਾ ਮਾਰੀਆ ਮੈਜੋਰੇ ਚਰਚ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।

	ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚਰਚ। ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ...।
ਸਾਂਟਾ ਮਾਰੀਆ ਮੱਜੋਰੇ ਚਰਚ।

ਅੰਬਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਅੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਜਾਵਟ ਹੈ।

ਇਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

ਛੱਤ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਤਸਵੀਰ ਵੀ, ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਵੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਲੋਕ ਇਸ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ।

ਸਾਂਟਾ ਮਾਰੀਆ ਮੱਜੋਰੇ ਚਰਚ।

ਅਤੇ, ਉੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ... ਅਤੇ ਮੈਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਇੰਨਾ ਵੱਡੇ ਸੜਕ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ... ਪਰ ਮੈਂ ਫਿਰ ਵੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਥੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਮਰਾ ਉਪਲਬਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ 42 ਯੂਰੋ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਵਰ ਹੈ, ਪਰ ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨਿੰਗ ਜਾਂ ਪੱਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਹੋਟਲ ਚੁਣ ਲਿਆ।

ਸ਼ਾਵਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਕੇ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਟ੍ਰੇਵੀ ਫਾਊਂਟੇਨ, ਅਤੇ ਵਿਟੋਰੀਆਨੋ ਵੱਲ।

ਚੱਲਣ ਲੱਗ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਇਦ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਨ ਕੋਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
	ਸੈਂਟਾ ਮਾਰੀਆ ਮੱਜੋਰੇ ਚਰਚ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ।

	ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਟੀਚਾ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਲ ਹੀ ਢੇਲੇ ਢੇਲੇ ਤੁਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਮੈਨੂੰ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਂਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।

	ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਿੱਛਲੇ ਰਾਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਚੱਲਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਰਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਰੂਪ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੋ।

ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਲਝਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।

ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਓਪੇਰਾ ਦੇ ਟਿਕਟ ਖਰੀਦੇ। ਇਹ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਓਪਨ-ਏਅਰ ਓਪੇਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸਦੀ ਬਹੁਤ ਉਮੀਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਇਹ ਟਰਮੀ ਡੀ ਕੈਰਾਕਲਾ ਨਾਮ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

	ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਘੁੰਮੋ।

ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੌੜੀਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

	ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਉੱਥੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸੌਂ ਰਹੇ ਸਨ...।

	ਉਸ ਪਾਰਕ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਢੇਠੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਜਿੱਥੋਂ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਧੋ-ਧੋ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।

	ਢਲਾਣ ਤੋਂ ਉਤਰੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਤੁਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ।

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ਮੀਨ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਅਚਾਨਕ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਸ਼ਹੂਰ ਟ੍ਰੇਵੀ ਝਰਨੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।

ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ...। ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਟ੍ਰੇਵੀ ਦੇ ਝਰਨੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਕੁਝ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਥੰਮੇ ਵੀ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਜਪਾਨੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਈ ਵਾਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਲਾਨੀ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੀ ਇਹ ਬੱਸ ਇੱਕ ਇਲਾਕਾ ਸੀ?

	ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਨ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਚੱਲ ਪਿਆ।

ਹੋਰ ਚੱਲਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ, ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਸੀ। ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ...।

	ਇਹ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਸਪਲੈਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਟੋਰੀਅਨੋ ਵਰਗਾ ਹੈ।

ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਵਿਟੋਰੀਆਨੋ। ਫੋਟੋ ਵਿੱਚ "ਆਕਾਰ" ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਹ ਫੋਟੋ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਤੋਂ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਹੈ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਵਿਟੋਰੀਓ ਐਮਾਨੁਏਲੇ II ਯਾਦਗਾਰੀ (ਵਿਟੋਰੀਆਨੋ)

ਮੈਂ ਵਿਟਰੀਆਨੋ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ।

ਇੱਥੇ, ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ "ਟਾਈਪਰਾਈਟਰ" ਜਾਂ "ਵੈਡਿੰਗ ਕੇਕ" ਵਰਗੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਰੋਮ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ।

ਤਾਮੇ ਦਾ ਮੂਰਤੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

	ਵਿੱਟਰੀਆਨੋ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਮੂਰਤੀ।

	ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ।

ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਫੈਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ, ਚਿੱਟੇ ਦੂਤ ਦੇ ਮੂਰਤ।

	ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੱਲ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ।

ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਈ ਸਥਾਨ।

	ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਈ ਸਥਾਨ।

ਵਿੱਟਰੀਆਨੋ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਾਲ ਹੈ। ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਦਸ ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਬਣਿਆ ਇਹ ਹਾਲ, ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ "ਅਦਭੁਤ" ਹੈ।

	ਹਾਲ ਤੋਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।

ਹਾਲ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਹੋਇਆ ਦ੍ਰਿਸ਼।

ਅਤੇ, ਵਿਟਰੀਆਨੋ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜਪਾਨ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਕੀ ਸੋਚਿਆ ਹੋਵੇਗਾ... ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਥੰਮ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੱਤ 'ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਕੰਧ ਚਿੱਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਛੱਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਵੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ...।

ਅਤੇ, ਵਿਟਰੀਆਨੋ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ।

ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਮਾਂ ਵੀ ਹੁਣ ਸ਼ਾਮ ਢਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਕੱਲ੍ਹ, ਮੈਂ ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਵਿੱਚ ਓਪੇਰਾ ਦੇਖਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਤੇ, ਹੋਟਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣਾ।

ਪਿਜ਼ਾ ਖਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਅਚਾਨਕ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਓਪੇਰਾ ਦਾ ਕੰਸਰਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਟਿਕਟਾਂ ਵੇਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਸੋਚਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਟਿਕਟ ਖਰੀਦ ਲਈ।

ਅਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਵੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਗਏ (ਇਹ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਵੀ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸਥਿਤ ਸੀ), ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਪਾਣੀ, ਜੂਸ ਅਤੇ ਕੇਲਾ ਖਰੀਦੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਏ ਅਤੇ ਓਪੇਰਾ ਸੁਣਨ ਗਏ।

ਇਹ ਵੀ... ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਨਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਓਪੇਰਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ...।

ਇਸ ਚਰਚ ਦਾ ਧੁਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੀ ਇੱਥੇ ਵਾਜੇ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ? ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਹਾਵਣੇ ਅਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਓਪੇਰਾ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਇਸਦੀ ਕੀਮਤ 20 ਯੂਰੋ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 3000 ਯੇਨ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਸਤੀ ਹੈ। ਇੰਨੇ ਨੇੜੇ, ਇੰਨੇ ਛੋਟੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਲਾਈਵ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਨਾ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਰੋਮ ਦਾ ਹੀ ਸੋਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ...।

ਟੋਕੀਓ ਦੇ ਓਪੇਰਾ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਪੈਸਾ ਲੱਗੇਗਾ...।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਬੀਤੀ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਓਪੇਰਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।

ਕੱਲ੍ਹ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਫ਼ਿਲਹਾਲ, ਮੈਂ ਵੈਟੀਕਨ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਸਮਾਂ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਵੈਟੀਕਨ, ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਾਰ, ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ, ਸੇਂਟ ਐਂਜਲੋ ਕਿਲ੍ਹਾ, ਨਾਵੋਨਾ ਸਪਲ ਅਤੇ ਮਾਰਸੇਲੋ ਥੀਏਟਰ, ਵੈਨੇਜ਼ੀਆ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਫੋਰੋ ਰੋਮਾਨੋ, ਪੈਲੇਟੀਨ ਢਾਬ, ਕੋਲੋਸੀਅਮ।

ਵੈਟੀਕਨ ਦੇ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਿਲਿਕਾ ਵਿੱਚ।

<div align="Left"><p>ਸਵੇਰੇ, ਮੈਂ 6 ਵਜੇ ਜਾਗਿਆ।

ਪਰੋਸ ਦੇ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਵਰ ਦਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਲਾਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 4 ਵਾਰ ਵਜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।

ਹਲਕੇ ਜਿਹੇ ਸ਼ਾਵਰ ਕਰੋ, ਕੱਪੜੇ ਬਦਲੋ, ਅਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਓ।

ਠੀਕ ਹੈ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਵੈਟੀਕਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਰੋਮ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਟਰਮੀਨੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਵੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰਾਂਗੇ।

ਕੈਫੇ ਲੈਟੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਇਸੈਂਟ ਖਾਓ।

ਮੈਂ ਕੌਫੀ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕਾਫੇ ਲੈਟੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ ਹਾਂ।

	ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ "ਬਾਰ" ਦੇ ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਲੋਕ।

ਅਤੇ, ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਟਰੋ ਵਿੱਚ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਵੈਟੀਕਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ। ਮੈਟਰੋ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਾਫਿਟੀ ਸਨ...। ਰੁਕਣਾ ਅਤੇ ਚੱਲਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਟਰੇਨਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਗਿਆ। ਅਚਾਨਕ, ਮੈਨੂੰ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਹੋਈ। ਕੀ ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਸੀ, ਜਾਂ ਕੀ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ...? ਖਾਸ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਤਰ ਗਿਆ।

ਅਤੇ, ਵੈਟੀਕਨ ਵੱਲ।

ਲੋਨਲੀ ਪਲੈਨਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੈਟੀਕਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦਾ ਸਟੇਸ਼ਨ "ਵੈਟੀਕਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਫਰੰਟ" ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਟੇਸ਼ਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੈਟੀਕਨ ਦੇ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬੇਸਿਲਿਕਾ ਤੱਕ ਪੈਦਲ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਉਤਰਨਾ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਪੈਦਲ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

	ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵੈਟੀਕਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਲੰਬੀ ਲਾਈਨ ਹੈ। ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਲੰਬੀ ਲਾਈਨ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ।

ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸਥਿਤ ਮੂਰਤੀ।

	ਅਜੇ ਵੀ ਵੈਟੀਕਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਖੁੱਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬੈਸਿਲਿਕਾ ਵੱਲ ਗਿਆ।

ਕੁੱਝ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖੰਭ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ...।

	ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

ਖੰਭ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਸਕੁਏਅਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

	ਸਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸਥਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਥੰਮ੍ਹ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਹੋਇਆ ਦ੍ਰਿਸ਼। ਸੈਨਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਾਰਿਕਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਖੇਤਰ ਸੈਨਟ ਪੀਟਰ ਚੌਕ ਹੈ।

ਖੰਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਿਲਿਕਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।

	ਇਹ ਸਟੇਜ ਫਿਰ ਤੋਂ... ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ! ਇਸਦਾ ਇਹ ਆਕਾਰ, ਇਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ।

ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਇਹ ਸੋਚੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਕਿਤੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਗੱਲ ਸਮਝੇ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨੁਭਵ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਫੋਟੋ ਵਿੱਚ "ਆਕਾਰ" ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਥੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪਲਾਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਓਬੇਲਿਸਕ।

ਇਹ, ਕੈਲੀਗੁਲਾ ਸਮਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰ ਦੇ ਹੈਲੀਓਪੋਲਿਸ ਤੋਂ ਰੋਮ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਝਾੜੂ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨ 'ਤੇ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੈ, ਪਰ...

<div align="Left"><H2 align="Left">ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਾਰ, ਅੰਡਰਗਰਾਊਂਡ ਮੈਸੋਲੀਅਮ।

	ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਿਲਿਕਾ ਦੇ ਉੱਪਰ ਲੱਗੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੂਰਤੀਆਂ।

ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਛੱਤ 'ਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

	ਅਤੇ, ਗਿਰਜਾਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ।

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਜੇ ਵੀ ਇਹ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮੂਹ ਆਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੁਚਾਰੂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਜ਼ਮੀਨ ਹੇਠਾਂ ਸਥਿਤ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਤੁਰੇ।

	ਭੂਮੀਗਤ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਸੀ। ਕੀ ਇਹ ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹੈ...?

	ਸਿੱਖ ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।

ਮੈਂ ਨਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੈਦਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

	ਈਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਤਸਵੀਰ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।

	ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਅੱਗੇ ਵੱਲ, ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਲ ਜਾਓ।

ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਝੂਕਿਆ ਟਾਵਰ।

	ਅਤੇ, ਇਹ ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਅੱਗੇ, ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਸੈਨਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਾਰੀਕਾ।

ਚਰਚ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੋਲ, ਅਜਿਹੇ ਮਜ਼ੇਦਾਰ, ਜੋਕਰ ਵਰਗੇ ਢੰਗ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹਨ।

	ਅਤੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਗਿਰਜਾਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ।

ਅੰਦਰ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਥਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਸੀ।

ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ੀਲੀਕਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ...

ਫੋਟੋਆਂ, ਕਿਤਾਬਾਂ, ਜਾਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੂਮ ਕਰਕੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਅਸਲੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਓਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਹਨ।

(ਸੰਤੁਆਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਹਨ।)

ਇੱਥੇ, ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਈ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

ਉਸ ਸ਼ਕਲ, ਉਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅੱਗੇ, ਅਸੀਂ ਕੈਥਡ੍ਰਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
	ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਗਿਰਜਾ ਘਰ।

	ਗੂੜੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇੱਥੇ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੀ ਹਨ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਿੱਤੀ ਚਿੱਤਰ। ਅਤੇ, ਇੱਕ ਲੈਕਚਰ ਡੇਸਕ।

ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਰਚ ਦੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਰਚ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪਹਿਲੂ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।

	ਇੱਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਚਰਚ ਇੱਕ ਸਹੀ, ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਇਸੇ ਤੋਂ ਵੀ, ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਸੀ। ਚਰਚ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਕਾਫ਼ੀ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ...। ਅਤੇ, ਮੈਂ ਵੈਟੀਕਨ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।

<div align="Left">
<H2 align="Left">ਸੈਂਟ'ਆਂਜੇਲੋ ਕਿਲਾ।

ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।

ਫਿਰ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਕਤਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਵੈਟੀਕਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਬੇਸਿਲਿਕਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗੀ...

ਇਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇਖਣਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।

ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਚੱਲਿਆ, ਪਰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕੇਂਦਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੈਫੇ ਲੈਟੇ ਪੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਦਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ...। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਥੇ ਦੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਕੈਪੂਚੀਨੋ (ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਕੈਫੇ ਲੈਟੇ ਵੀ) ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੀਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਆਰਡਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ...। ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸਟੈਂਡਿੰਗ ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੈਫੇ ਲੈਟੇ ਮੰਗਣ ਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨਹੀਂ ਹੈ।

	ਅਤੇ, ਧੀਮੇ ਧੀਮੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਗੋਲ ਇਮਾਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।

ਇਹ, ਸੈਂਟ'ਆਂਜੇਲੋ ਕਿਲ੍ਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈਡਰੀਅਨਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਸੀ, ਪਰ 6ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਪਾਪਾ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਿਆ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 590 ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾ ਗ੍ਰੇਗਰੀਅਸ ਪਹਿਲੇ ਨੇ ਇਸ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਫੈਲਾਅ ਦੇ ਖਾਤਮ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ "ਸੈਂਟ ਐਂਜਲੋ" ਕਿਲ੍ਹਾ (ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤ ਦਾ ਕਿਲ੍ਹਾ") ਕਿਹਾ ਗਿਆ।

	ਸੈਂਟੈਂਜੇਲੋ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਵੈਟੀਕਨ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਕਰੋ।

ਸੈਂਟ'ਆਂਜੇਲੋ ਕਿਲੇ ਤੋਂ ਨਜ਼ਾਰੇ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।

	ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ।

ਕਵਚ ਅਤੇ ਟੋਪੀ।

	ਢਾਲ।

ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪੱਥਰ ਦਾ ਮੂਰਤੀ। ਇੱਥੇ ਦੇਖਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਨੇ ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਨਾਵੋਨਾ ਸਪਲੈਸ਼ ਅਤੇ ਮਾਰਸੇਲੋ ਥੀਏਟਰ।

ਸੈਂਟ'ਆਂਜੇਲੋ ਕਿਲੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ, ਇੱਕ ਪੁਲ 'ਤੇ ਲੰਘੋ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵੱਲ ਜਾਓ।

	ਲਗਾਤਾਰ, ਗੂਰੂ ਗੂਰੂ ਕਰਕੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਰਾਹ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਪਿਜ਼ਾ ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।

	ਨਾਵੋਨਾ ਸਪਲੈਸ਼ (ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਾਮ ਹੋਵੇ) ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਹੋਏ।

ਉੱਚੀ ਉੱਠੀ ਖੜੀ ਇੱਕ ਚਰਚ।

	ਪਲਾਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, "ਫੋਂਟਾਨਾ ਡੇਈ ਕੁਆਟ੍ਰੋ ਫਲੂਮੀ" (Fontana dei Quattro Flumi) ਝਰਨਾ ਇੱਕ ਅਨੋਖੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪਲਾਜ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਬਾਜ਼ਾਰ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।

ਪਰ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਖਾਣਾ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਥਾਂ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਫਲ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਮੁੱਖ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਗੱਲ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।

ਇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੇਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਪਿਜ਼ਜ਼ਾ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਖਾਧਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਤੁਰਿਆ।

ਅਤੇ, ਅਚਾਨਕ ਮੈਂ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।

ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਜਾਪਦਾ ਹੈ? ... ਪਰ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਵੀ।

ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ, ਛੋਟੀ ਸੜਕ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਮਾਰਚੇਲੋ ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਝ ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

ਕੀ ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਪੈਸੇ ਕਮਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਰੋਡ ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ?

	ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਥੰਮ।

ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੇ ਵਿਟੋਰੀਓ ਇਮਾਨੁਏਲੇ II ਮੈਮੋਰੀਅਲ (ਵਿਟੋਰੀਅਨੋ) ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਗਏ।

	ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਸਿਰੜੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਥੇ ਵੇਨੇਜ਼ੀਆ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਹੈ। ਜ਼ਰੂਰ, ਇਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਵੇਨੇਜ਼ੀਆ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ।

ਸੀੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹੋ, ਅਤੇ ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵੱਲ ਜਾਓ। (ਪਰ, ਇਹ ਰੋਮ ਹੈ।)

	ਸੀੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੂਰਤੀ ਸੀ।

ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਹੈ...।

	ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਦੀਵਾਰ ਵੀ ਇੱਕ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤਮ ਹੈ।

	ਛੱਤ ਵੀ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰੀ ਹੈ।

ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਛੱਤ 'ਤੇ ਤੱਕੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉੱਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸਜਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਹਨ।

	ਛੱਤ 'ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਕਈ ਤਸਵੀਰਾਂ।

ਸੁੰਦਰ ਮੂਰਤੀ।

	ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਬਾਹਰ ਲੱਗੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਮੂਰਤੀ।

ਹਰ ਚੀਜ਼, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਤਿਤ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ...।

	ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਨੂੰ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

<div align="Left">
<H2 align="Left">ਫੋਲੋ ਰੋਮਾਨੋ

ਵੇਨੇਜ਼ੀਆ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਫੋਰੋ ਰੋਮਾਨੋ ਅਤੇ ਪਲਟੀਨੋ ਦੀ ਢਲਾਈ ਵਾਲੀ ਥੱਲ ਦੇ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਫਿਰ, ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਾਲੀ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।

ਚੋਟੀ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ। ਇਟਾਲੀਅਨ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਖਰੀਦ ਕੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪਾਣੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਵਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਲੋਕ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਲੋਕ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਹੋਇਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪਾਣੀ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ...। ਕੀ ਇਹ "ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਚਤ" ਦੇ ਟੀਚੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ...? ਇਹ ਇੱਕ ਰਹੱਸ ਹੈ।

ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਇਮਾਰਤ।

	ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਥੇ ਕਿੰਨੇ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਸਨ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

	ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ।

ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰੋ, ਅਤੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲੋ।

ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਥਾਵਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

	ਇੱਕ ਵਾਰ ਜੋ ਰਾਜਮਹਿਲ ਸੀ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ।

	ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖੋ। ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਵਧੀਆ ਨਜ਼ਾਰਾ ਹੈ...।

ਵਿਰਾਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਤੁਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਪਾਰਾਟੀਨੋ ਦੀ ਢਲਾਈ।

ਫੋਲੋ ਰੋਮਾਨੋ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਅਚਾਨਕ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਿੱਥੇ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਪੈਸਾ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ 10 ਯੂਰੋ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

	ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਰਟੀਨੋ ਦੀ ਢਲਾਈ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਪਾਰਾਟੀਨੋ ਦੀ ਢਲਾਈ ਤੋਂ ਫੋਰੋ ਰੋਮਾਨੋ ਦੀ ਝਲਕ।

ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਵਧੀਆ ਨਜ਼ਾਰਾ ਹੈ...।

ਪਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਥੋੜਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਢਾਂਚੇ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਘਾਹ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹੈ?

	ਘਾਹ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਜਾਂ ਘਾਹ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਰਗੀ। ਕੀਮਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ? ਅਜੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਪਰ, ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਸਨੂੰ "ਕੋਲੋਸੀਅਮ" ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ 10 ਯੂਰੋ ਹੋਣਾ ਵਾਜਬ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਯਾਤਰਾ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਗਈ ਸੀ, "ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਝਾੜੀ।" ਖ਼ਤਰਨਾਕ, ਖ਼ਤਰਨਾਕ...।

ਇਹ ਢਾਬੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਧੰਦਵਾ ਰੋਮ ਦੇ ਥਾਪਨ ਦਾ ਸਥਾਨ ਸੀ। ਗਣਤੰਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰੋਮ ਦੇ ਅਮੀਰ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਰਹੇ।

ਪਾਰਾਟੀਨੋ ਦੀ ਢਲਾਈ ਵਾਲੀ ਥੱਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਏਰੇਨਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਰਾਜਾਂ ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਸੀ।

ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਸਟੇਡੀਅਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ। ਡਰੋਗਾ।

	ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਰੁੱਖੜ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼ਾਇਦ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।

	ਤੂਗਿਜੋ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਹਾਲ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਕਮਰਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ।

	ਅਤੇ, ਪਾਰਟੀਨੋ ਦੀ ਢਲਾਨ ਤੋਂ, ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਕੋਲੋਸੀਅਮ

ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਵੱਲ, ਪੈਦਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।

	ਧਿਆਨ ਧਿਆਨ, ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅਦਭੁਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੱਡਾ। ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ, ਅਸਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਇਹ ਅਨੁਭਵ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ...।

	ਬੱਸ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਦਾ ਢੰਗ ਨਾਲ, "ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ" ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਅਸਰ।

...ਅਤੇ, ਇੱਥੇ, ਮੇਰੇ ਡਿਜੀਟਲ ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਮੈਮੋਰੀ ਭਰ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਓਪੇਰਾ ਕੰਸਰਟ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ (ਨੋਟ: ਇਹ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਸੀ), ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਟਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਕੋਲੋਸਿਅਮ ਤੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਟਰੇਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੋ, ਫਿਰ ਹੋਟਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਕੈਮਰੇ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ...। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਮੋਰੀ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ। ਇੱਥੇ ਦੇਖਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਤਿਆਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਏ, ਫਿਰ ਤੋਂ ਕੋਲੋਸਿਅਮ ਵੱਲ।

ਹਾਲੇ ਵੀ, ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਜੁਟੀ ਹੋਈ ਸੀ।

	ਅਤੇ, ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਲਈ।

	ਕੁੱਝ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਮਾਹੌਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਢਹਿੰਗਾ ਹੋਇਆ ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਸੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖਰਬੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ।

ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਜੰਤਰ-ਮੰਤਰ ਸਨ। ਪਰ, ਕੀ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਕੰਸਰਟ ਹੈ??? ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ...। (ਨੋਟ: ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਖਰੀ ਸੀ।)

	ਵੱਡਾ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕੋਲੋਸੀਅਮ।

ਇਹ ਪੱਥਰ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਗੁਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।

	ਗੂਰੂਰੀ ਗੂਰੂਰੀ, ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਦੇ ਚਕਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ।

ਗੂਰੂਰੀ, ਗੂਰੂਰੀ।

ਪੱਥਰ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਵੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਟੁੱਟੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਤੋਂ ਹੀ ਬਿਮਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਮੈਂ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕੋਲੋਸਿਅਮ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ 'ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਨੇ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇਹ ਤਲਵਾਰਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ।

ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਠੀਕ ਸੀ।

ਪਰ, ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਇਦ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਮੈਂ ਇਹ ਮੰਨ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਥੇ ਓਪੇਰਾ ਕੰਸਰਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਟਾਫ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕਾਰਾਕਾਰਾ ਬਾਥ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ, ਇੱਥੇ ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਦੇਖਣ ਆਉਣਾ ਚੰਗਾ ਸੀ। ਫੂਹ। ਮੈਂ ਬਚ ਗਿਆ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਚਲ ਕੇ ਹੋਟਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਸ਼ਾਪ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਗਿਆ, ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਟਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਚੱਲਦਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਪਿਜ਼ਾ ਖਾਧਾ, ਉਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦੀ ਸੀ।

ਅਤੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ 20 ਵਜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਓਪੇਰਾ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਤੁਸੀਂ ਟਰੇਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ...। ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਵੈਂਡਿੰਗ ਮਸ਼ੀਨ ਖਰਾਬ ਹੈ। 2 ਯੂਰੋ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੇ। (ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ) ਮੈਂ ਸਟਾਫ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। (ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ)

ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਯਾਦ ਆਇਆ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਟਿਕਟ ਦੇ ਕਈ ਵਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਚਾਨਕ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਵੀ ਟਿਕਟ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਰੱਥ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਸਨ...। ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 2 ਰੱਥ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ), ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਟਿਕਟ ਦੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਪਰ, ਜੇਕਰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਬੇ-ਖਤਰਨਾਕ (?) ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਥ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੈਂਡਿੰਗ ਮਸ਼ੀਨ ਤੋਂ 2 ਯੂਰੋ ਖਰਚ ਚੁੱਕਿਆ ਹਾਂ...।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਗਿਆ। ਉੱਤਰਦੇ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੈੱਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਿੱਧਾ ਉੱਤਰ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਅਤੇ, ਓਪੇਰਾ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ।

	ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।

ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ! ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕ ਹਨ...।

ਅਚਾਨਕ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੰਟਰਨੈੱਟ 'ਤੇ ਨਾਟਕ ਦੇਖਣ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ "ਗਰਮੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਉਤਸਵ" ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਜ਼ਿਕਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ... ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਗੱਲ ਹੈ! ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਉਤਸਵ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਸੇ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਸੀ!

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ "ਪੀਚੀਕੂਪੀਚੀਕੂ" ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ... (ਪਸੀਨਾ)। ਖੈਰ, ਹਰੇਕ ਇਨਸਾਨ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ।

ਸਿਰਫ਼ ਜਪਾਨੀਆਂ ਤੱਕ ਹੀ ਇਹ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜਾਂ ਸੈਲਾਨੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਵਜਾਉਣ ਦੌਰਾਨ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ! (ਪਸੀਨਾ) ਮੇਰੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਟਿਕਟ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹਿੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਖੱਬੇ ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਿੱਛੇ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਛੋਟੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ... (ਪਸੀਨਾ) ਕਈ ਵਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖੰਘਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ... ਹੁਣ... ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸ਼ੋਰ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿਓ! (ਹੱਸ)

ਇਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਪੀਕਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਵਾਜ਼ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇ ਗਏ ਲਾਈਵ ਓਪੇਰਾ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਿਗੂਣੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲਾਈਵ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਸਪੀਕਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।

ਉੰਲ਼। ਇਹ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਧੀਆ ਹੈ...।

ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ। ਊਹ। ਜਪਾਨ ਦੇ ਸਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਵੇਰੇ 5 ਵਜੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਮੈਂ ਕਾਫ਼ੀ ਘੁੰਮਿਆ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੌਲੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਗੁਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਜੋ ਦੋ-ਆਂਖ ਵਾਲਾ ਧੱਫੜ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਬੇਕਾਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।

ਪਰ, ਅਫਸੋਸ, ਸੌਣ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ... (ਪਸੀਨਾ)।

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੀਮਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ 2 ਘੰਟੇ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵਿਰਾਮ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਅੱਧੇ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਬਵੇਅ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੱਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਟੈਕਸੀ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੀ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਕਹਾਣੀ ਪਤਾ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਅਜੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਇਸਦੇ ਦਿੱਖ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਸੁਨਣ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰੋਕਣਾ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਉਹ ਠਹਿਰੀ ਨਾਲ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਬਵੇਅ ਵੱਲ ਗਿਆ।

ਰੋਮ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਟਰਮੀਨੀ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਉਤਰੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਟਲ ਤੱਕ ਪੈਦਲ ਚੱਲ ਕੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਆਰਾਮ ਕਰ ਸਕਿਆ...। ਫੂਹ।

ਅੱਜ ਰਾਤ ਵੀ ਚੰਗੀ ਨੀਂਦ ਲੈਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵਾਂਗੇ!

ਸੈਨਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਾਰ ਦੀ ਗੁੰਬਦ, ਨਜ਼ਾਰੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਪੋਪ ਦਾ ਮਿਸਾ, ਬੋਰਗੇਸ ਗੈਲਰੀ, ਪੰਥੀਓਨ, "ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀਆਂ" ਦੀ ਸੱਚੀ ਮੂੰਹ।

ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਿਲਿਕਾ ਦਾ ਗੁੰਬਦ।

<div align="Left"><p>ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਸਕਿਆ।

ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇੱਕ ਕੈਫੇ ਵਿੱਚ, ਕੈਫੇ ਲੈਟੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਇਸੈਂਟ ਖਾਓ।

ਅਤੇ, ਅਸੀਂ ਵੈਟੀਕਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

	ਕੁੱਝ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਮਾਹੌਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ...। ਰਾਹ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਵਾਂਗ ਕੋਈ ਭੀੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।

・・・。

ਨਾਲਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬੰਦ ਹੈ। (ਕੁੜੱਲ ਹੱਸਦਿਆਂ)

ਅੱਜ ਐਤਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਖਰੀ ਐਤਵਾਰ ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਆਖਰੀ ਐਤਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਿਲਿਕਾ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਖਾਲੀ ਸੜਕ 'ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਫਿਲਮ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਡੋਮ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮੈਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਿਲਿਕਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।

	ਇਹ 8 ਵਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ 5 ਤੋਂ 10 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵੇਗਾ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਭੀੜ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਡੋਮ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ।

ਡੋਮ ਵੱਲ।

	ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸਪਿਰਲ ਜਿਹੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ, ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਗੁੰਬਦ ਵਾਲੀ ਇਮਾਰਤ ਵੱਲ ਜਾਓ।

ਹੋਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਪਿਰਲ ਸਟੇਅਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜੋ। ਦਿਵਾਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ, ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉੱਬੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

	ਅਤੇ, ਅਸੀਂ ਮਿਕੇਲੈਂਜੇਲੋ ਦੇ ਡੋਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਹੇਠਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਰਚ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।

ਦਿਵਾਰ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਕਈ ਤਸਵੀਰਾਂ।

	ਕਈ ਤਸਵੀਰਾਂ। ਡੋਮ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖਣ 'ਤੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਤੇਲ ਚਿੱਤਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਾਲ ਦੇ ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫ੍ਰੈਸਕੋ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਦੂਰੋਂ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

	ਮਿਕੇਲੈਂਜੇਲੋ ਦਾ ਡੋਮ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਸਾਨ ਪੀਟਰੋ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਵਾਲਾ ਥਾਂ।

	ਅਤੇ, ਨਜ਼ਾਰੇ ਵਾਲੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ, ਘੁੰਗੜਵੀਂ ਪੌੜੀ ਤੋਂ ਹੋਰ ਉੱਪਰ ਜਾਓ।

ਸਪਿਰਲ ਸਟੇਅਰਕੇਸ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਹੋਇਆ ਦ੍ਰਿਸ਼।

	ਉੱਥੇ, ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਥਾਂ ਸੀ।

	ਇਹ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਆਉਣ ਯੋਗ ਸੀ।

ਹਵਾ ਵੀ ਠੰਡੀ ਹੈ।

	ਨੀਚੇ, ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਸਪਲਾਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਇੱਥੇ ਠਹਿਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਧੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ।

ਅਤੇ, ਸ਼ਾਇਦ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਧਿਰ ਧਿਰ ਲੋਕ ਆਉਣ ਲੱਗੇ।

ਬੋਓਟ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਜਿਸਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।

ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ, ਘੁੰਡਰਦਾਰੇ ਪੌੜੀਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

	ਛੱਤ 'ਤੇ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਦੂਰ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਛੋਟੇ ਡੋਮ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।

	ਡੋਮ।

ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਡੋਮ ਹੈ।

	ਸਾਨ ਪੀਟਰੋ ਸਪਲਾਈ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਲੋਕ।

	ਸਪਿਰਲ ਸਟੇਅਰ ਤੋਂ ਉਤਰੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪੇ ਟਰਨ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।

ਲਗਾਤਾਰ ਉਤਰਦੇ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਿਲਿਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।

<div align="Left">
<H2 align="Left">ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਲੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੋਪ ਦਾ ਮਿਸਾ।

	ਓਹ, ਸਮਝ ਗਿਆ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ... ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕਾਫ਼ੀ ਲੋਕ ਹਨ।

ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਛੱਤ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਤਸਵੀਰ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਹੁਣ ਫਿਰ ਤੋਂ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਫਰਸ਼ ਤੋਂ ਦੇਖੋ।

	ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ...ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ, ਪਰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੋਪ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੇਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।

ਮੈਂ ਵੀ, ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ।

ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ, ਅਤੇ ਪੋਪ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਮੁਢਲਾ ਉਦੇਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜੀਣਾ ਹੈ।

	ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ (ਮਿਸਾ) ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਮਿਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅਤੇ, ਧੀਮੇ ਧੀਮੇ, ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।

ਓਹ, ਸਮਝ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ...ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਗੁਆ ਬੈਠਾ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਛਤਾਵਾ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਕਿਸੇ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੁਝ ਵਸਤੂਆਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਕੀਜ਼, ਵੰਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਪਾਦਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਖਾ ਗਏ। ਮੈਂ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, "ਅੰਦਰੇ ਗੱਲ ਹੈ..."

ਅਤੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਮੀਸਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪੋਪ ਸਾਹਿਬ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੱਕ ਚੱਲ ਆਏ।

ਇਸ ਵੇਲੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਹੁਤ ਧਾਰਮਿਕ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ "ਅਦਭੁਤ" ਜਾਂ "ਪੋਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ" ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕੈਮਰੇ ਦਾ ਸ਼ਟਰ ਦਬਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਸ਼ਟਰ ਉਸਦੇ ਗੁਜ਼ਰਨ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਬੰਦ ਹੋਇਆ।

ਇਹ ਗੱਲ, ਸ਼ਾਇਦ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ, "ਸ਼ਾਇਦ ਪੋਪ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ," ਜਾਂ "ਇਹ ਪੋਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ," ਜਾਂ "ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।"

ਪਰ, ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆਂ, ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੈਮਰੇ ਨੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਪਾਪਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਫੋਕਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਐਡਜਸਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਮੇਰੇ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮੋਡ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਫੋਕਸ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਤਾਂ ਸ਼ਟਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮੋਡ ਹੈ ਜੋ ਫੋਕਸ ਲੱਗੇ ਜਾਂ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਸ਼ਟਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾ ਮੋਡ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਪਲ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਸੀ ਕਿ "ਕੀ ਪਾਪਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਨ?", ਅਤੇ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।

ਮਿਸਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਬਜ਼ਿਲਿਕਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ।

ਫਿਰ, ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਸੀ।

ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਡੋਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਲੰਬੀ ਕਤਾਰ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ...। ਇਹੋ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ।

ਅਤੇ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਪੋਪੋਲੋ ਸਕੁਆਰੇ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਕੇ ਬੋਰਗੇਜ਼ ਗੈਲਰੀ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਬੋਲਗੇਜ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ।

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਢਿੱਲ-ਢਾਲ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਬੋਰਗੇਜ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਬੋਰਗੇਜ਼ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੁਰ ਕੇ ਘੁੰਮਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਵੈਟੀਕਨ ਤੋਂ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਦੂਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ ਕਿ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।

ਇਹ ਰੋਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ...", ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਥੱਲੇ-ਥੱਲੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਖੇਤਰ (?), ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹਨ, ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਸਬਵੇਅ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਧੀਮੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਸਾਈਕਲ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਢੁਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੇਲੋੜਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਧੀਮੇ ਧੀਮੇ, ਅਸੀਂ ਬੋਰਗੇਸ ਪਾਰਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪਿਜ਼ਾ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੋ ਪਿਜ਼ਾ ਖਰੀਦੇ ਅਤੇ ਖਾਏ।

ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।

	ਅਤੇ, ਅੰਦਰ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ।

ਪਾਰਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਧੀਮੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਿਆ।

ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਗਰਮੀ ਦੀ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਗਲ ਨੂੰ ਨਮੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹੇ।

ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੈਂਟਲ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ!)।

ਇੱਕੋ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟੈਂਡਮ ਸਾਈਕਲਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਥੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਟੈਂਡਮ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਸਨ!

ਅਤੇ, ਇੱਕ ਲੰਬੀ, ਛੋਟੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਬੱਸ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛਤਰ ਵਾਲੀ, ਸਾਦੀ ਬੈਠਕ ਸੀ) ਕਈ ਵਾਰ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਆਮ ਇੰਜਣ ਵਾਲੀ ਬੱਸ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਉੱਥੋਂੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੀ ਸੀ...

ਇਸ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਬੱਸ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੱਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।

	ਪਾਰਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੂਰਤੀ।

ਅਤੇ, ਬੋਰਗੇਜ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵੱਲ।

ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾਣੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ... ਪਰ, ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਸਮਾਂ-ਨਿਰਧਾਰਤ ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਟਿਕਟ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਹੁਣ 11:30 ਵਜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ 1:00 ਵਜੇ ਹੈ।

ਉਹੰ। ਕੋਈ ਚੋਣ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਹ ਖਰੀਦ ਲਿਆ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣ ਜਾਵਾਂ... ਪਰ ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ ਬੋਰਗੇਜ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਬੈਂਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਲਕੁਲ ਠੰਡਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਸੌਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮਾਂ ਹੈ।

ਬੋਰਗੇਜ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਕੂਨ ਵਿੱਚ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਕੇ ਬਿਤਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਇਹ ਸਮਾਂ।

ਸੌਂ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ।

ਅਤੇ, ਅਜਿਹਾ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ, ਇਹ 1 ਵਜੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ।

ਜਿਸਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸੌਣ ਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪੈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, "ਜਾਗੋ।"

ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਧੁੱਪ ਲੱਗਣ ਲੱਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਚਮੜੀ ਵੀ ਗਰਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ... ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਬੋਰਗੇਜ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

	ਬੋਰਗੇਜ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਬੇਸ਼ੱਕ, ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭੀੜ-ਭੜਾੜ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ...। ਕੀਮਤ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਇਹ 8 ਯੂਰੋ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ... ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ।

ਸੁੰਦਰ ਛੱਤ 'ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਕਈ ਤਸਵੀਰਾਂ। ਅਤੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰਾਂ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਦੇਵੀ ਜੋ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਪਈ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਅਤੇ, ਪੁਰਸ਼ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੇ ਹਨ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਮੈਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ।

ਦੇਵੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਮੂਰਤੀ, ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ, ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ਇੱਕਝਲਕ ਵੇਖੀ।

ਅਤੇ, ਮਰਦ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਕਰ ਰਹੇ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਪੂਰਨ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਝਲਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਦੋਵੇਂ, ਬਹੁਤ ਗਹਿਰੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਨਸਾਨੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਹਨ।

	ਹੋਰ ਜੋ ਮੈਂ ਅਹਿਸਾਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਮਾਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਕਲਾ ਦੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੰਧਾਂ, ਛੱਤ, ਥੰਮ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਰਾਹ ਵੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਛੱਤ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਤਸਵੀਰ।

	ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਨਾਰੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਹੈ।

ਛੱਤ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਤਸਵੀਰ।

ਇਹ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਇਮਾਰਤ ਹੀ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੋਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦਾਖਲਾ ਫੀਸ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਪੈਂਥੀਅਨ

ਅਤੇ, ਬੋਰਗੇਜ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮੁੜ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵੱਲ।

ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਬਾਰਗੇਰੀਨੀ ਸਪਲਾਈ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਾਵੋਨਾ ਸਪਲਾਈ ਵੱਲ। ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਨਾਵੋਨਾ ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਬੋਰਡ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਜਿਸ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉੱਥੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਕੰਸਰਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਟਿਕਟ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਬਵੇਅ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੈਦਲ ਹੀ ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਬਾਰਗੇਰੀਨੀ ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਸਨ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਕਲਾਸਿਕ ਸੰਗੀਤ ਕਾਨਸਰਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ... ਪਰ, ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਉਲਟ, ਉੱਥੇ ਟਿਕਟਾਂ ਨਹੀਂ ਵਿਕੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ... ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿਜ਼ਾ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪਿਜ਼ਾ ਖਾਧਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਘੁੰਮਿਆ।

	ਅਤੇ, ਅਚਾਨਕ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਚਰਚ ਵਰਗੀ ਥਾਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਕਾਰਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।

ਇਹ ਵੀ...। ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਚਰਚ ਹੈ।

ਚਰਚ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ।

ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਜਰਬਾ ਹੈ।

ਵੈਟੀਕਨ ਵੀ, ਪਰ ਰੋਮ ਆ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਚਰਚਾਂ ਬਾਰੇ ਨਜ਼ਰੀਆ ਕਾਫ਼ੀ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਚਰਚ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

	ਅਤੇ...। ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹਾਂ... ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ, ਇੱਕ ਪੈਂਥੀਓਨ ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।

ਵਾਹ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ...ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੀ ਗਈ ਇਮਾਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਲਗਭਗ ਈ.ਸ. 120 ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਣੀ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਦੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਚਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁਰਾਣੇ ਰੋਮ ਬਾਰੇ...। 1900 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰੋਮਨ ਲੋਕ, ਇਹ ਕਲਪਨਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹਾਨ ਸਨ।

	ਪੈਂਥੀਓਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਕਲਾਕਾਰ।

ਪੈਂਥੀਓਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

	ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਦਾ ਢਾਂਚਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਮਾਰਤ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।

	ਜਿਹੜੇ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਮੂਰਤੀ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਦੂਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਤੇਲ ਦੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ ਤਸਵੀਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।

	ਛੱਤ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਢਾਂਚੇ ਵਾਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਪੈਂਥੀਅਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ।

	ਸਿਰਫ਼, ਪੈਂਥੀਅਨ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅਸਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਪੈਂਥੀਅਨ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।

<div align="Left"><H2 align="Left">"ਰੋਮ ਦੇ ਛੁੱਟੀਆਂ" ਦਾ ਸੱਚ ਦਾ ਮੂੰਹ।

ਪੈਂਥੀਓਨ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚਰਚ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚਰਚ ਹੈ।

ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਚਰਚਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ...।

ਅਤੇ, ਹੁਣ ਰਾਤ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਾਪਸ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ "ਸੱਚ ਦੀ ਮੂੰਹ" ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਦੇਖੀ ਗਈ... ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

	ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਚਰਚ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਚੱਲਣ 'ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਸੀ।

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਲੰਬੀ ਕਤਾਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ...। ਮੈਂ ਕੁਝ ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਮੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਇੰਨਾ ਲੰਬੀ ਲਾਈਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਫ਼ੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਬਾਹਰ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੂੰਹ ਪਾ ਕੇ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਆਮ ਰਿਵਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

	ਸੱਚ ਦਾ ਮੂੰਹ।

ਇੱਥੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੋਰਡ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। (ਇਹ ਤਾਂ ਹੋਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।)

ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟਾ ਚਰਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਦਰ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕੁਰਸੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਕਰੀ ਸਟਾਲ ਵੀ ਹੈ... ਅਤੇ ਇਹ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਕਰੀ ਸਟਾਲ ਵਾਲੇ ਨੇ ਓਪੇਰਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਓਪੇਰਾ ਦੀ ਬਹੁਤ ਛਾਪ ਹੈ।

	ਅਤੇ, ਮੈਂ ਫ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਪਾਰਾਟੀਨੋ ਦੀ ਢਲਾਈ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੁਕਿਆ।

ਇੱਥੇ ਵੀ, ਮਾਹੌਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ।

	ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਪਰਾਲੇਲ ਹੀ ਚਰਚ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ।
ਚਰਚ ਦੀ ਛੱਤ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀ ਕਲਾਕਾਰੀ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਸਬਵੇਅ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਇੱਕ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਉਤਰ ਗਿਆ।

ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਸ਼ਾਪ 'ਤੇ ਈਮੇਲ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਹੋਟਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਦੇ ਫਰੰਟ ਡੈਸਕ 'ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਅੱਜ ਰਾਤ ਕੋਈ ਕੰਸਰਟ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕੋਲੋਸੀਅਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਓਪੇਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੋਜ਼ਾਰਟ ਦੇ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਕੀਮਤ 23 ਯੂਰੋ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਫਾਇਤੀ ਹੈ।

ਫਰੰਟ ਡੈਸਕ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਆਦਮੀ ਨੇ ਫ਼ੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਵੀ ਕਰਵਾਈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਥੱਡਾ ਹੀ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪੈਦਲ ਵੀ ਆ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਅਤੇ, ਹੁਣ, ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।

	ਓਪੇਰਾ ਹਾਲ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਮਾਹੌਲ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਸੀ।

ਇਹ ਇਸ ਦਿਨ ਦਾ ਕੋਰਸ ਹੈ। 24 ਦਿਨ - LE NOZZE DI FIGARO, ਮੋਜ਼ਾਰਟ ਦੁਆਰਾ। ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੈ।

	ਹਾਲ ਦਾ ਰੂਪ।

ਉੱਪਰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਰਚ ਦਾ ਕਰੂਸ ਦਿਖਿਆ।

ਇੱਥੇ, ਮਾਹੌਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇੱਥੋਂ ਕੰਡਕਟਰ ਤੱਕ ਦੀ ਦੂਰੀ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ 5 ਮੀਟਰ ਹੈ।

ਉੱਪਰ ਦੇ ਸਟੇਜ ਤੱਕ ਦੀ ਦੂਰੀ 10 ਮੀਟਰ ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸਦੇ ਲਈ 15,000 ਯੇਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਖਰਚ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕ, ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੋਸਤਾਨਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਹਨ।

ਵਾਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਜਪਾਨੀ ਮਹਿਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜੇ ਵਾਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਟਲੀ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਲਾ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੋਵੇਂ, ਰਵੱਈਏ ਵਿੱਚ ਬਾਲਗ ਸਨ, ਪਰ ਮਾਹੌਲ "ਉਤਸੁਕ" ਸੀ। ਇੱਕ ਛੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਬਾਲਗਤਾ ਦਾ ਮੇਲ। ਮੈਂ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਇਟਲੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ..."

ਅਤੇ, ਵਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਉਤਸਵ ਦੇ ਉਲਟ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸਪੀਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧੀ ਵਜਾਣ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਤੋਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਰੋਮ ਹੈ। ਇਸ ਕੀਮਤ 'ਤੇ, ਇੰਨੇ ਨੇੜੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ... ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਘਰ ਵਰਗਾ ਵਜਾਣਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਆਨੰਦ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰਤਾ ਦੀ ਚਮਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲ ਦੀ ਗੂੰਜ ਪਿਛਲੇ ਚਰਚ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।

ਅਤੇ, ਇੱਕ ਗੀਤ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਓਪੇਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਓਪੇਰਾ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ...। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਾਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਸਿਰਫ਼ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ।

ਕਹਾਣੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਹੈਰਾਨਗੀ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ ਅਪਰਿਵਾਰਕ ਹੈ, ਔਰਤ ਨਿਮਰਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਔਰਤਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਵਿਵਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਹੱਸ)।

ਪਰ...। ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਜਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣ 'ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

ਧੁਨ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਵਜਾਉਣ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਰ...। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੋ ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਤਾਂ ਇਹ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਮਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਥਕਾਵਟ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਅਕਸਰ ਸੌਣ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਦਾ ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ, ਨੀਂਦ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਉਤਸਵ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਲਗਭਗ 3 ਘੰਟੇ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਮ ਹੈ।

ਜੇ ਅਸੀਂ ਟਾਈਮ ਜ਼ੋਨ ਦੇ ਫਰਕ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਵੀ, 3 ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ 23 ਯੂਰੋ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਖਣਾ, ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਇਤਾਲਵੀ (?) ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਰ, ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤਾਨਾ ਮਾਹੌਲ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੋਟਲ ਵੱਲ।

ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਘੁੰਮਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਚਾਨਕ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ "ਨੀ ਹਾਓ" ਕਿਹਾ (ਕੀ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚੀਨੀ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ...?)। ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ। ਇਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਮਦਦ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੇਰਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚੀਨੀ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਕੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਹੁਣੇ 0:45 ਵਜੇ ਹਨ।

ਕੱਲ੍ਹ, ਅਸੀਂ ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਜਾਣਗੇ। ਸਵੇਰੇ, ਅਸੀਂ ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਚੈੱਕਆਊਟ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗੇ।

ਰੋਮ ਤੋਂ ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ, ਫਿਰ ਪਾਡੋਵਾ ਤੱਕ।

ਸਵੇਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, 6 ਵਜੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਾਗਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਸਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜਾਗਣਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਚੈੱਕਆਊਟ ਕਰੋ। ਇਹ ਵੀ, ਸਾਈਕਲ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਝੋਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਮੈਂ ਹੋਸਟਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੱਲ ਤੁਰਿਆ। ਕੱਲ੍ਹ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਵੇਰੇ 7 ਵਜੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਾਰਾਂ ਦਾ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਸਵੇਰ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਐਤਵਾਰ ਸੀ।

ਸਟੇਸ਼ਨ ਜਾਣ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਮੈਂ ਕੈਫੇ ਲੈਟੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਇਸੈਂਟ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਤੇ, ਮੈਂ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਖਰੀਦਿਆ ਅਤੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਜਿਸ ਸੀਟ 'ਤੇ ਰਿਜ਼ਰਵ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੂਜੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀਟ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੀਟ ਦਾ ਆਕਾਰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਜਾਪਾਨੀ ਹਾਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਨੇੜਲੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

	ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਭਿੱਤੀ ਚਿੱਤਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਅਸੀਂ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੱਲ ਤੁਰੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਬਾ, ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ, 4 ਘੰਟੇ 40 ਮਿੰਟ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਆਈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਹਨ।

ਇਹ ਕੀ ਹੈ... ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ... ਪਰ ਇੱਥੇ ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਫਲੋਰੈਂਸ ਅਤੇ ਬੋਲੋਗਨਾ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੈਨਿਸ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੇਨੇਸਿਆ ਪਹੁੰਚ ਗਏ... ਪਰ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਤਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭੀੜ ਸੀ। ਊਂ...।

ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਲੱਭ ਲਵਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਿਆ।

ਰਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੋਟਲਾਂ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਿੱਛਲੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੀ ਹੋਟਲ ਚੁਣੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਖਾਲੀ ਕਮਰੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ। ਪਹਿਲੀ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ, 100 ਯੂਰੋ ਵਿੱਚ 2 ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਉਪਲਬਧ ਸੀ। 3 ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ। 100 ਯੂਰੋ ਦਾ ਮੁੱਲ ਲਗਭਗ 15,000 ਯੇਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਐਕਸਚੇਂਜ ਰੇਟ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ 135 ਯੇਨ ਪ੍ਰਤੀ ਯੂਰੋ ਸੀ, ਪਰ ਨਾਰੀਤਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਇਹ 141 ਯੇਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਇਹ ਲਗਭਗ 148 ਯੇਨ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਾਰੀਤਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 200 ਯੂਰੋ ਬਦਲੇ ਸਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, 14,000 ਯੇਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਕਮ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਕਾਰਡ ਰਾਹੀਂ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਰਕਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗੀ।

ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਤੁਰਿਆ, ਪਰ... ਰਾਹ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਿਜ਼ਾ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਖਾਧਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਬਹੁਤ ਖਰਾਬ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਰਾਬ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਹਿਰ ਬਹੁਤ ਗੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ।

(ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੱਖਰਾ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।)

ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਹੈ ਕਿ ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਲੀ ਗੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ 50 ਅੰਕ ਘੱਟ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ 100 ਅੰਕ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ 50 ਅੰਕ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਾਰਨ 5 ਅੰਕ ਘੱਟ ਹੋ ਗਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਕਾਰਨ 5 ਅੰਕ ਘੱਟ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ 10 ਅੰਕ ਘੱਟ ਹੋ ਗਏ।

ਰਾਤ ਦਾ ਰੁਕਣ ਦਾ ਥਾਂ ਪੈਦਲੋਂ ਲੱਭਣ ਦਾ ਕੰਮ ਹੁਣ ਲਈ ਠੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਂਪਲਾ (lonpla) ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੋਟਲਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰਕੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਯੂਥ ਹੋਸਟਲ ਵੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਵੈਨਿਸ ਜਾਂ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਵੈਨਿਸ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਘੰਟੇ ਹੀ ਦੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਬਲਕਿ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਹੀ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।

ਦਗ਼ਾ, ਪਰ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਲਈ ਢੁਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਅਣਗਹਿਰੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰ, ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿੱਥੋਂ ਮੈਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਰਾਹ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਹੋਟਲ ਦੀ ਮੈਂ ਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਉਸਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਟ ਸਟਾਫ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਇਹ ਫੁੱਲ (ਪੂਰਾ) ਹੈ।" ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ ਕਿ ਸੁੰਦਰ ਵੇਨੇਸਿਆ ਵੀ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਕੀ ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਆਵਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਕੀ ਮੈਂ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਜਾਵਾਂਗਾ? ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸੋਚਣੀਆਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਅਜਿਹਾ ਸੀ।

	ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੈਫੇ। ਅਤਿਅੰਤ ਥੋੜ੍ਹਾ।

ਟਹਿਲਣਾ।

	ਗੈਰ-ਉਤਪਾਦਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣਾ।

ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

	ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ...।

ਬੋਟ।

	ਘੁੰਮਣ ਦੌਰਾਨ ਦੇਖਿਆ ਮਾਹੌਲ।

ਘਰ ਲੱਗ ਕੇ ਘਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।

	ਬੋਟ, ਅਤੇ ਘਰ।

ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਰਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ "ਲੋਂਪਲਾ" ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਧਿਆਨ ਇੱਕ ਯੂਥ ਹਾਸਟਲ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਜੋ ਇੱਥੋਂ ਥੋੜਾ ਦੂਰ, ਪਾਡੋਵਾ (Padova) ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਕੀਮਤ ਲਗਭਗ 15 ਯੂਰੋ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾਸ਼ਤਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਫਾਇਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੈਨਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ ਹੈ...। ਪਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਯੂਥ ਹਾਸਟਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲਈ ਰਹਿਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੋਚਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਪਾਡੋਵਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਘੁੰਮਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੋ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਅੱਗੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅੱਗੇ ਵੇਰੋਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਵੇਰੋਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਤ ਅਤੇ ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਵਾਪਸ ਪਰਤਣਾ ਵੀ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਵਿਕਲਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਵੀ ਮਿਲ ਗਈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਾਡੋਵਾ ਤੱਕ ਇੱਕ ਲੋਕਲ ਰੇਲਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਬਿਨਾਂ ਟਿਕਟ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਜੋਖਮ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੈਂਡਿੰਗ ਮਸ਼ੀਨ ਤੋਂ ਟਿਕਟ ਖਰੀਦੀ ਅਤੇ ਰੇਲਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।

ਫਿਰ, ਉਮੀਦ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਟਿਕਟ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸੀ..."। ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਪਾਡੋਵਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਟਲੀ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਭਾਰ ਵਧਾ ਲਵਾਂਗਾ... ਪਰ, ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਤਲਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। (ਹੱਸ)

ਅਤੇ, ਪਸੀਨਾ ਲਗਾਤਾਰ ਵਗਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਪਾਡੋਵਾ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ... ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ।

ਮੈਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਵੈਨੇਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਫਰਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਅਤੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ, "ਕੀ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਟਾਲੀਅਨ ਹਨ?" ਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ "ਸੁੰਗਰ" ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਾਂ।

ਰੋਮ ਜਾਣ ਬਾਰੇ, ਜਾਂ ਵੇਨੇਸਿਆ ਜਾਣ ਬਾਰੇ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ "ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ਬੂ" ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।

ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਇੱਕ ਸਾਦਾ ਅਤੇ ਨਿਮਨ-ਦਰਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਚੰਗਾ ਸੀ। ਅਤੇ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ "ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਈਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ" ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ "ਕੀ ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਈਕਲ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ?"

ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਇਟਾਲੀਅਨ ਪੱਥਰ ਵਾਲੇ ਸੜਕ 'ਤੇ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਸਟੀਅਰਿੰਗ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਚਲਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ...

ਅਤੇ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਯੂਥ ਹਾਊਸ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।

ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦ ਜਿਹਾ ਸਥਾਨ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।

ਚੈੱਕ-ਇਨ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੋਰੀਅਨ ਆਦਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ 40 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ 2 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਜ ਰਾਤ 9 ਵਜੇ ਤੋਂ ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ 9 ਵਜੇ ਤੱਕ ਰੇਲਵੇ ਸਟ੍ਰਾਈਕ ਕਾਰਨ ਰੇਲਾਂ ਨਹੀਂ ਚੱਲਣਗੀਆਂ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੇਲਾਂ ਚੱਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕਿੰਨੀਆਂ ਰੇਲਾਂ ਚੱਲਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸੀ...। ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੋਇਆ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਾਵਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਗਿਆ।

ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਅਜਿਹੀ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖ ਕੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਓਪੇਰਾ ਜਾਂ ਕਲਾਸਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਕੰਸਰਟ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕੰਸਰਟ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਿਹਾ।

ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਚਰਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਅੰਦਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮਨ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੋਟਲ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ।

ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਸਾਈਕਲ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਘੁੰਮਣ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਨ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ।

ਪਾਡੋਵਾ ਦੇ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂટ ਸੈਂਟ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂট ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂट ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸੈਂટ ਸ

ਉਸਨੂੰ ਸੈਂਟ ਐਂਟੋਨੀਓ ਕੈਥਡ੍ਰਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਐਂਟੋਨੀਓ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਅੰਗ ਸਥਿਤ ਹਨ।

ਪਾਦੋਵਾ, ਸਕ੍ਰੋਵੇਨੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੰਦਰ, ਸੈਨ ਜੌਰਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੰਦਰ, ਸੈਂਟੋ ਮੰਦਰ।

ਪਾਡੋਵਾ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣਾ।

<div align="Left"><p>ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੇਰ, ਲਗਭਗ ਸਵੇਰੇ 7:30 ਵਜੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕੀਤਾ।

ਅੱਜ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਾਈਕਲ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

	ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਖਾਸ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਦੋ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਚਰਚਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।

ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੌੜੋ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।

	ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੱਕ ਚੱਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਘੁੰਮਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਸੀ।

ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ।

	ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਦੁਬਾਰਾ, ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ।

	ਗੂਰੂਰੀ, ਗੂਰੂਰੀ।

ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ।

ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ ਕਿ ਏਸ਼ੀਆ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਇਸਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।

	ਸੈਂਟੋ ਸੈਂਟ ਚਰਚ।

ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਥਾਂ ਦੂਜੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੈਂਟ ਐਂਟੋਨੀਓ ਗਿਰਜਾਘਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸੇਂਟ ਐਂਟੋਨੀਓ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਇਹ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਥਾਂ ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਇਲਾਕੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਥੱਕ ਕੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਸਗੋਂ ਹੋਰ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।

	ਗੈਰ-ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ, ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਰਸਤਾ ਗੁਆਉਣਾ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ।

ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ।

	ਮੈਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਚਰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਹੈ।

ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ।

ਆਹ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਵੋ, ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ?

ਅਤੇ, ਅਚਾਨਕ, ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਪਰ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਟਰੇਨ ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੈ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਸਕ੍ਰੋਵੇਨੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ।

	ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਪਿਜ਼ਾ ਹੀ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਮੈਕਡੋਨਲਡ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਖਾਣ ਲੱਗਾ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਵੀ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ...।

"ਗਲੋਬਲਾਈਜ਼ਮ" ਬਾਰੇ ਕਈ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਦੂਰ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੁਖਾਦਾ ਅਤੇ ਮਦਦਗਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਮਬਰਗਰ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਉਲਟੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਮਬਰਗਰ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਅਜਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ।

ਅਤੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਵਾਪਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।

ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਬੈਠ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਓ।

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਚਰਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

ਵਾਲ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਰੋਮ ਵਰਗੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਲ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਸੈਰ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹੋ।

ਫਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

	ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਨਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਜੂਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ...। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਢਾਂਚਾ ਸਮਝਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਹਾਲਾਤ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੋ ਵਾਰ, ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।

ਅਤੇ, ਫਿਰ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਚਰਚ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਇਲੇਮੀਟਰਨੀ ਚਰਚ।

ਇਹ ਥਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ, ਦੂਜੀ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬੰਬ ਹਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਿਆ ਏਰੇਮੀਟਨੀ ਚਰਚ ਸੀ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਰੋਮਪਲਾ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਤਾ ਹੈ।

ਅੰਦਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਭਿੱਤੀ ਚਿੱਤਰ ਹਨ।
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਹੋਈ ਕੰਧ ਚਿੱਤਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਅਤੇ, ਐਲੇਮੀਟਰਨੀ ਚਰਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਬਾਰਾ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਗਏ।

ਪਾਰਕ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਗਿਰੀ-ਗਿਰੀ ਘੁੰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸਕ੍ਰੋਵੇਨੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਉਸ ਚਰਚ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ਾ। ਸਕ੍ਰੋਵੇਨੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਦਾਖਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

	ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੈ... ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ 12 ਯੂਰੋ ਹੈ। ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮਹਿੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਪਰ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਦੇਖਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੀ ਇਮਾਰਤ।

ਸਕ੍ਰੋਵੇਨੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।

ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਅਲੀਨਾ ਬਗੀਚੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ।

	ਸ਼ਾਂਤ।

ਸਕ੍ਰੋਵੇਨੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦਾ ਫਲਾਈਅਰ।

ਵਾਕਤ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਕ੍ਰੋਵੇਨੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਿੱਤਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਫ੍ਰੈਸਕੋ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਹ ਇੱਥੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜੋਟ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਨਵਸਾਂ 'ਤੇ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਚਰਚ ਦੀਆਂ ਕੰਨਵਸਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਮਿਕੇਲੈਂਜਲੋ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਨਵਸਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਵੀਡੀਓ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੇ ਗਏ।

ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਗੰਭੀਰ ਭਿੱਤੀ ਚਿੱਤਰ ਹੈ...। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ "ਗੰਭੀਰਤਾ" ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ "ਗੰਭੀਰਤਾ" ਜਾਂ "ਸੱਚਾਈ" ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਦੀਵਾਰ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਵੀਡੀਓ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖੇ ਗਏ ਜੋਟੋ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਵੀਡੀਓ, ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਵੀ ਮਲਟੀਮੀਡੀਆ ਟਰਮੀਨਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਅੰਦਰ।

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਹ ਰੋਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਸਰ ਜਾਂ ਸਿਲਕ ਰੋਡ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਸਭ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਨ।

ਚਿੱਤਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਪਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਲੱਗੀ ਕਿ "ਪਿਛੋਕੜ ਕਾਲਾ" ਵਾਲੇ ਚਿੱਤਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਨ। ਕੀ ਇਹ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਜਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਰੁਝਾਨ ਹੈ ਜੋ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਜਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ...? ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਰੁਝਾਨ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਰੋਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ "ਕਾਲੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੇ" ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਚਿੱਤਰ ਕਿਉਂ ਹਨ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸੋਚਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਕਲਾ ਦੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ।

	ਅਤੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮੁੜ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵੱਲ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਸੈਨ-ਜੋਰਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ।

	ਟਹਿਲ-ਮਹਿਲ।

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।

ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਸੈਂਟੋ ਸਕੁਏਅਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਕੁਏਅਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮਨ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਥਾਨ ਹੈ।

ਹੁਣ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

	ਗੋਰੀਓਰੀ।

ਫੁਆਵਰਾਂ।

ਦੂਰ, ਸੈਂਟੋ ਸਪਲੈਸ਼ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ, ਸੇਂਟ ਜੌਰਜ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਠਹਿਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਊਂਜਲ-ਬੂੰਜਲ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੈਂਟੋ ਸਕੁਏਅਰ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਚਰਚ ਵੱਲ ਗਿਆ।

ਇਹ ਚਰਚ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

	ਕੁੱਝ, ਇਸ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ।

ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ, ਅੰਦਰ, ਪੈਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹਨ।

	ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਦੂਰ ਦੀ ਯਾਦ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।

ਰੋਮ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸਾਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚਰਚ ਹੈ।

	ਖੰਭੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹਨ।

ਸੀਟ 'ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਸੌਂ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਅਚਾਨਕ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਾਸੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

	ਦਿਵਾਰ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਭਿੱਤੀ ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਹਾਲ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਅੰਦਰ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਰਗਾ ਥਾਂ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਕਬਰ ਸਥਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉੱਥੇ ਸਨ।

ਫੜੀ, ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਇਸ ਆਰਾਮ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ।

ਮੈਂ ਜ਼ाहਿਰ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।

ਇਸਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ "ਕੋਈ ਹੋਰ ਆਪਣੀ ਧੌਂਸਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ" ਵਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਪਾਡੋਵਾ ਦਾ ਸੈਂਟ ਸੈਂਟੋਲ ਗਿਰਜਾ ਘਰ।

ਅਤੇ, ਚਰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਇਸ ਸਪੇਸ਼ਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚਰਚ, ਸੈਂਟੋ ਸੈਂਟੋਲ ਵੱਲ ਤੁਰਿਆ। ਇਹ ਉਹ ਚਰਚ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸੰਤ ਐਂਟੋਨੀਓ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਸਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਅਤੇ, ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਛੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਜਾਈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

	ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇਮਾਰਤ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਸ਼ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਮ ਵੀ ਹਨ।

	ਫ਼ਕਤ, ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਚਰਚ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ।

	ਅਤੇ, ਅੰਦਰ।

ਸੰਤ ਐਂਟੋਨੀਓ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਕਮਰੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਚਰਚ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਮਰਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਆਗਤ ਹੈ, ਇਹ ਚਰਚ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਗੱਲ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਧੁੰਝ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹਰੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਲੋਕ ਇਸ ਪੁਰਾਣੀ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਹੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ, ਇੱਕ ਪਾਦਰੀ ਜੋ ਕਿ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਸਟਰ ਜੋ ਕਿ ਨੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਦੁਹਰਾ ਰਹੇ ਸਨ।

ਅਚਾਨਕ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਮਿਸ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹੀ ਭੈਣ ਦੁਆਰਾ ਕਹੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਪਾਦਰੀ ਨੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ।

ਗਾਣੇ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਵੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਵੀ ਸਨ। ਇਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ, ਅਕਸਰ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਹਲਾਵਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰੂਸ (ਚੌਰਸ) ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹਲਾ ਅਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਨਮਾਜ਼ ਪਾਉਣ ਦਾ ਹਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।

ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ ਕਿ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਵੇਗੀ..., ਮੈਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਰਾਹ ਵਿੱਚ, ਕੁੱਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਵੈਟੀਕਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਸਨ। ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਮੈਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਇਆ। ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਭਾਵਨਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਮਿਲਾਇਆ। ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਮੀਸਾ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ, ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਵੈਟੀਕਨ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਦਰੀ ਗੋਲ, ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਵੰਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਖਾਣ ਦਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਚੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੀਨੀ ਮੋਤੀ ਨੂੰ ਪਤਲਾ ਕਰਕੇ ਸੁਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਭੁੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇੰਨਾ ਪਤਲਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਵੀ ਖਾਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਭਰ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਇਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਖਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਇਹ ਭਰ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਦੂਜਾ ਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ...। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਮਿਸਾ ਲਗਭਗ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਗੀਤ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਘਰ ਜਾਣ ਲੱਗੇ।

ਨਾਮਸ਼ਰਦ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਮਿਸਾ ਹੈ..."। ਇਹ ਵੈਟੀਕਨ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ ਗਏ ਜਿਹੜੇ ਮਾਹੌਲ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਥੋੜਾ ਭਾਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਮਿਸਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ...।

ਹਰ ਕੋਈ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸੇਂਟ ਐਂਟੋਨੀਓ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਚਰਚ ਦੇ ਪਾਸ ਹੀ ਸੀ।

ਚਰਚ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਾਗ ਸੀ।

ਬਗੀਚੇ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ, ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵੱਲ। ਪਰ, ਇਹ 18 ਵਜੇ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਸੈਂਟੋ ਸੈਂਟ ਚਰਚ, ਬਾਹਰੋਂ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਵੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

	ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ "ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ" ਭਾਵਨਾ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸੀ। ਰੋਮ ਤੋਂ ਵੱਖ, ਇਟਲੀ ਦੀ ਬਹੁਪੱਖੀਅਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਝਲਕ ਮਿਲੀ, ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਾ।

ਅਤੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਚਰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਵੱਲ ਤੁਰੇ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਚਾਨਕ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ," ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਵਾਈਨ ਅਤੇ ਪਾਸਤਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਭੋਜਨ ਮੰਗਿਆ। ਇਹ ਵਾਈਨ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦੀ ਹੈ... ਇਹ ਵਾਈਨ ਇੱਕ ਗਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਯੇਨ ਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੰਨਾ ਸੁਆਦੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ! ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੇਨ ਦੀ ਇਟਾਲੀਅਨ ਵਾਈਨ ਅਕਸਰ ਬਹੁਤ ਖਟਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਉਲਟੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿਲੀ ਵਾਈਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਪੀਤੀ ਗਈ ਸਥਾਨਕ ਵਾਈਨ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੰਨੀ ਸੁਆਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ!

ਪੋਟੇਟੋ ਚਿਪਸ ਦੇ ਸਨੈਕਸ ਅਤੇ ਵਾਈਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਾਸਤਾ ਦੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਐਪੇਟਾਈਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਸਤਾ ਅਤੇ ਪਿਜ਼ਾ ਦਾ ਸੁਆਦ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤਾ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਾਂ? ਖਾਣਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪਾਸਤਾ ਨੂੰ ਐਪੇਟਾਈਜ਼ਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਮੁੱਖ ਡਿਸ਼ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਫੋਟੋ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਹੈਮ ਦੇ ਉੱਪਰ ਟਮਾਟਰ ਦੀ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਵਾਲੇ ਮੀਟ ਸੋਰਸ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਡਿਸ਼ ਮੰਗਿਆ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਵੀ ਆਵੇਗੀ। ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦੀ ਹੈ...। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਸੜਕ ਦੇ ਕੰਾਰੇ ਲੱਗੇ ਟੇਬਲ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਆਉਣ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਖਾਣਾ, ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਨੁਭਵ ਹੈ।

ਵਾਈਨ ਪੀ ਕੇ, ਖਾਣਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਪਲਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ...।

ਅਤੇ, ਉੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸਿੱਧਾ ਹੋਟਲ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਜਲਦੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਏ ਇੱਕ ਸਪੇਸ਼ਲ ਪਲੇਸ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਘਾਹ 'ਤੇ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਝੂਮ ਕੇ ਸੌਣ ਲੱਗਿਆ।

ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਵੀ ਪੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸੁਖਾਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਿਆ। ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਲੰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 8 ਵਜੇ ਵੀ, ਅਤੇ 9 ਵਜੇ ਵੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਆਸਮਾਨ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਲਗਭਗ 9 ਵਜੇ ਤੱਕ, 2 ਘੰਟੇ ਦੇ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੌਂਣ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸੌਣ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਹੋਟਲ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਸ਼ਾਵਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਠੀਕ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਪਾਡੋਵਾ ਤੋਂ ਵੇਰੋਨਾ ਤੱਕ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਓਪੇਰਾ ਦੇਖਾਂਗੇ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਅਸੀਂ ਵੇਨੇਸਿਆ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਾਂਗੇ।

( ਪਰ, ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਬਦਲਾਅ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।)

ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ, ਰਿਆਲਟੋ ਪੁਲ, ਅਕਾਡੇਮੀਆ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਸਾਨ ਮਾਰਕੋ ਸਪਲ।

ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਵੱਲ।

<div align="Left"><p>ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ, ਮੈਂ ਸਵੇਹ ਦੇ ਨਾਸ਼ਤੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਠਿਆ, ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸਵੇਹ ਦਾ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ, ਕੈਪੂਚੀਨੋ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦੀ ਸੀ। ਸਵੇਹ ਦੇ ਨਾਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਮਾਨ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅੱਜ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਵੇਰੋਨਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪਰ, ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਠਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਜਾਣਾ ਹੀ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।

ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਬੱਸ ਸਟਾਪ ਤੋਂ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੋ ਅਤੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੱਲ ਜਾਓ। ਕੱਲ੍ਹ 1 ਯੂਰੋ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਰਹੀ ਟਿਕਟ, ਬੱਸ ਡਰਾਈਵਰ ਤੋਂ ਖਰੀਦਣ 'ਤੇ 1.5 ਯੂਰੋ ਹੋ ਗਈ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕੀ ਅਗੇ ਹੀ ਖਰੀਦ ਲੈਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਸਤੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ... ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੈਨੇਸਿਆ ਵਿੱਚ ਹੋਟਲ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਯੂਥ ਹੋਸਟਲ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਕਮਰੇ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਫ਼ੋਨ ਰਾਹੀਂ ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੋਣ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਹੋਟਲ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕੀਤਾ। ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਫ਼ੋਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੋ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ੇਅਰਡ ਰੂਮ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਕੀਮਤ 23 ਯੂਰੋ ਪ੍ਰਤੀ ਰਾਤ ਸੀ। ਇਹ ਦੋ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਕੁੱਲ 46 ਯੂਰੋ ਹੋਏ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੈਨੇਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਕੀਮਤ 100 ਯੂਰੋ ਪ੍ਰਤੀ ਰਾਤ ਸੀ...

ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ, ਮੈਂ ਵੈਨੇਸਿਆ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਟਲੀ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੈਨੇਸਿਆ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਵੈਨੇਸਿਆ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

	ਲੋਕਲ ਟਰੇਨ (2.5 ਯੂਰੋ) ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਵੱਲ।

ਠੀਕ ਹੈ। ਵੈਨੇਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਫਿਰ...। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜਾਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਇਹ ਥਾਂ, ਕਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਧਰਤੀ ਹੈ।

ਖੜੀ ਦਾ ਗੰਦਗੀ ਵੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਲਗਭਗ ਅਦਿਸ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਨਦੀ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਆਦਿ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।

ਫਿਰ, ਰੋਮਪਲਾ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ।

ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ, ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇੰਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਵੈਨੇਸਿਆ ਤੋਂ।
ਹਾਲੀਕਿ ਵਰਤਮਾਨ ਵੈਨੇਸਿਆ ਹੁਣ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰੀ ਗਣਰਾਜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਖਰਾਬ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਖਤਰੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖੀਏ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਗੰਦੇ ਹੋ ਗਏ 'ਗ੍ਰਾਂਡ ਕੈਨਾਲ' ਵਿੱਚ, ਬਾਈਰਨ ਵੀ ਆਪਣਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤੈਰਾਕੀ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਇੱਕ ਸਦੀ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੈਨਰੀ ਜੇਮਜ਼ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਅੱਜ ਵੀ ਢੁਕਦੇ ਹਨ। "ਪਿਆਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਨੇਸਿਆ, ਉਸਦਾ ਰੰਗ ਅਤੇ ਦਿੱਖ ਧੁੰਦਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਪਰ, ਅਜੇ ਵੀ, ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ, ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਆਈ ਹੈ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਗਣਰਾਜ, ਲਾ ਸੇਰੇਨਿਸਿਮਾ" ਵੈਨੇਸਿਆ, ਅੱਜ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਅਦਿੱਤੀ ਥਾਂ ਹੈ। (ਲੋਨਲੀ ਪਲੈਨੈਟ-ਇਟਲੀ, ਪੰਨਾ 426)

ਹੁਣ, ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ (Alloggi Calderan ਅਤੇ Casa Gerotto) 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਮਾਨ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਹੋਟਲ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਫਰਕ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।

ਇਹ ਇੱਕ ਟਰੈਡੀਸ਼ਨਲ ਸਸਤਾ ਹੋਟਲ ਹੈ, ਪਰ ਫਰੰਟ ਡੈਸਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੋਟਲ ਹੈ।

ਫਿਰ, ਇਸ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਕਈ ਜਾਪਾਨੀ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਭਾਵ ਸੀ... ਉਹ ਉੱਭਾ ਹੋਏ ਹੋਏ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲੌਂਲੀ ਪਲੈਨਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹੋਟਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲਈ 15,000 ਯੇਨ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮਹਿੰਗਾ ਸੀ।

ਅੱਜ ਰਾਤ ਦਾ ਰੁਕਾਨ।

ਸਾਮਾਨ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਸੈਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਇਹ ਗਲੀਆਂ ਇੱਕ ਮੇੜੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ...। ਪਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਤਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਮਾਂ, ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

	ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ "ਮਾਸਕ"।

ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

	ਅਤੇ, ਇੱਕ ਘੁੰਮਿਆ ਕਰੋ।

ਨਦੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹੋਏ।

	ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਕਾਫ਼ੀ ਭੀੜ।

	ਬਜ਼ਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ।

ਘੁੰਮਣਾ।

	ਚਲ ਕੇ ਜਾਣਾ।

ਘਰਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ।

	ਪਾਣੀ ਦੀ ਕੰਨਾਲੀ।

ਹੋਰ ਘੁੰਮਣਾ।

	ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੋਂਡਲਾ ਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਦੇਖੋ।

	ਰਾਹ 'ਤੇ, ਚੱਲਣਾ।

ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਲੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

	ਘੜੀ ਵਾਲੀ ਇਮਾਰਤ।

ਰਾਹਦਾਰ ਅਤੇ, ਪੁਲ ਅਤੇ।

	ਮੈਂ ਇੱਕ ਤੰਗੀ ਸੜਕ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਵੱਡੀ ਸੜਕ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਰੀਅਲਟੋ ਪੁਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੁਰਨ ਦਾ ਸਫ਼ਰ।

	ਅਤੇ, ਅਚਾਨਕ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਲੰਮੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਰਿਆਲਟੋ ਪੁਲ ਦੇਖਿਆ।

ਰੀਅਲਟੋ ਪੁਲ ਤੋਂ।

	ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਤੱਕ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਲੀ ਲੰਬੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਇਮਾਰਤਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

	ਰੀਅਲਟੋ ਪੁਲ ਵੱਲ ਉੱਪਰ ਦੇਖੋ।

ਰੀਅਲਟੋ ਪੁਲ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ।

	ਰੀਅਲਟੋ ਪੁਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ, ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਲੋਕ ਹਨ।

ਰੀਅਲਟੋ ਪੁਲ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ। ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਨੀਵਾਂ ਪੱਧਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

	ਹੋਰ ਘੁੰਮੋ।

ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ।

	ਇੱਕ ਤੰਗੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਚਰਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹਨ।

	ਇੱਕ ਤੰਗੀ ਲੰਘ।

ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਗਲਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ ਹਾਂ...।

	ਪਿੱਛਲੇ ਰਸਤੇ।

ਕਿੱਥੇ ਨਿਕਲਣਾ ਹੈ...।

	ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ।

ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਦਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਟਾਂ ਹਨ।

	ਅਤੇ, ਅਚਾਨਕ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸੜਕ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਕਰੇਤਾ ਵੀ ਸੀ।

ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਿਕਲੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਢੁਕਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਰਹੋ। ਵਾਕਤ ਬਹੁਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੁੰਮਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਟੀਚਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

	ਪਾਣੀ ਦੀ ਕੰਨਾਲੀ।

ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੋਂਡੋਲਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।

	ਫਿਰ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਸਤਾ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਪਰ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਚੱਲਦਾ ਰਹਾਂਗਾ। ਕਿਤਨਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮਾਂ।

	ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਚਰਚ।

ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਤੁਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੈਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।

	ਮਾਸਕ ਦੀ ਦੁਕਾਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਅਚਾਨਕ, ਮੈਂ ਅਲੋਚਕ ਹੋ ਗਿਆ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਅਕੈਡਮੀਆ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ।

ਅਚਾਨਕ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਇਮਾਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਜਾਤੀ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਉਸ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇੱਕ ਕੰਸਰਟ ਦੇ ਟਿਕਟ ਵਿਕਰੇ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ...।

ਨਿਸ਼ਾਨ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਓਪੇਰਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਓਪੇਰਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਵਰਡੀ ਦਾ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕੰਸਰਟ ਹੈ।

ਮੁੱਕ੍ਹੇ ਵਾਲੀ ਸੀਟ ਲਗਭਗ 30 ਯੂਰੋ ਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਲਗਭਗ 20 ਯੂਰੋ ਦੀਆਂ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਲੈ ਲਈਆਂ।

ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।

ਅਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਤਾਂ, ਇਹ ਅਕੈਡਮੀਆ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਹੈ। ਲੋਂਪਲਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਲਾ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ... ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਆਡੀਓ ਗਾਈਡ ਜਪਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਪਲੱਬਧ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਗਾਈਡ ਦੀ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਲੱਗਿਆ...

	ਇਹ ਵੀ... ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

ਅੰਦਰ ਆਓ, ਇਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

	ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਚਿੱਤਰ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਸਵੀਰ। (ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ।) (ਫੋਟੋ ਵਿੱਚ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਧੁੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।)

	ਮਸੀਹ ਦੀ ਤਸਵੀਰ।

ਬਾਈਬਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ।

	ਚਿੱਤਰ।

ਅਤਿਅੰਤ ਵੱਡਾ ਚਿੱਤਰ। ਸੈਨਮਾਰਕੋ ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਰਗਾ।

ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਚਿੱਤਰ।

ਧਾਰਮਿਕ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਰਿਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਗਾਤਾਰ ਚਿੱਤਰਾਂ, ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੇ ਨਮੂਨੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।

ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ, ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਨ।

	ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਵਰਜੀਨ ਮੈਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਡਰਾਇੰਗ ਸੀ।

ਅਤੇ, ਉੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਸਾਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ (San Marco Square) ਵੱਲ।

	ਪੁਲ ਤੋਂ ਲੰਘੋ, ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਵੱਲ ਜਾਓ।

ਪੁਲ ਤੋਂ, ਇੱਥੋਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਵਧੀਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

	ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਦੀ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੈਨੇਸਿਆ ਹੈ।

ਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ।

	ਅਤੇ, ਇੱਕ ਗੋਂਡੋਲਾ ਜੋ ਕਿ ਡੋਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਰਾਹਦਾਰਾਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਭੀੜੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਲ ਤੋਂ ਲੰਘੋ, ਅਤੇ ਚਲਦੇ ਰਹੋ।

	ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਖਾਸ ਹੁਨਰ ਵੀ ਸੀ।

ਇੱਕ ਤੰਗੀ ਸੜਕ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਪੈਦਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਅਤੇ, ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਅਮੈਰਿਕਸ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੈ।

ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਹ ਥਾਂ ਲੱਭ ਹੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੈਸ਼ਿੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਐਮੈਕਸ ਕਾਰਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਐਮੈਕਸ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕੈਸ਼ਿੰਗ ਕਰਨ 'ਤੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਫ਼ੀਸਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।

ਫਿਰ, ਨਾਰੀਤਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ 141 ਯੇਨ ਦੀ ਐਕਸਚੇਂਜ ਰੇਟ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਥੇ ਇਹ 142 ਯੇਨ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਵਧੀਆ ਲੱਗਾ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਾਰਡ ਵਰਤ ਕੇ ਇਸ ਬੈਂਕ ਦੇ ਏਟੀਐਮ ਤੋਂ ਕੈਸ਼ ਵੀ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹਾਂਗਾ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ।

ਅਤੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਵੱਲ।

ਇਹ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਟੈਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਸਰ ਦੇ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੇਂਟ ਮਾਰਕ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੇਂਟ ਮਾਰਕ ਕੈਥਡਰਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੈਲਿਆ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।

ਚਰਚ ਵੀ, ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

	ਉਸਦੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਘੜੀ ਟਾਵਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਪਲਾਜ਼ਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਇੱਥੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੈਫੇਟੇਰੀਆ ਹਨ। ਕੈਫੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹਲਕੇ-ਫੁਲਕੇ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਵੇਨੇਸ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਨੂੰ ਚੁਰਾ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਜੇਹਾ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੈਨੇਸਿਆ ਵੀ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੰਦੇਹਜਨਕ ਹੈ...। ਪਰ, ਇਹ ਥਾਂ, ਵੈਨੇਸਿਆ, ਇੰਨੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਾਂ।

	ਅਚਾਨਕ, ਨੇੜੇ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼।

ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।

	ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਪੈਦਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਪੁਲ ਤੋਂ ਲੰਘੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਘੁੰਮੋ।

	ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

	ਹੋਰ, ਹੋਰ।

ਟਹਿਲਣਾ।

	ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੂਰਤੀ ਹੈ।

ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਮਾਸਕ ਪਹਿਨੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਡ ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ?

	ਚੱਲਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ।

ਧਿਆਨ ਧਿਆਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਵੀ ਧੁਨ-ਧੁਨ ਕਰਕੇ ਘੱਟ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਅਤੇ, ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪਿੱਛਲੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਘੁੰਮੋ।

ਰਾਹ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਵੈਨੇਸ ਦੇ ਮਾਸਕ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰ ਵਾਲੇ ਪੱਤਰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਗਿਫਟ ਲਈ ਚੰਗੇ ਲੱਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦ ਲਿਆ। ਹੁਣ, ਇਹ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਭਾਰ ਵਿੱਚ ਹਨ (ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਨਹੀਂ ਹਨ), ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਸਟਲ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਦਿਆਂ। ਪਰ... ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ। (ਹੱਸ)

ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਦਾ ਰਵਾਨਾ ਸਥਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਸਕਾਂਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਤੱਕ ਗਈ।

ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਆ ਗਈ। ਫੌਰਨ ਹੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਟਿਕਟ ਖਰੀਦ ਲਈ। ਇੱਕ-ਤਰਫਾ ਟਿਕਟ ਦੀ ਕੀਮਤ 3.5 ਯੂਰੋ ਹੈ। ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ... ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਰਕਮ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਟਿਕਟ ਲਗਭਗ 10 ਯੂਰੋ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਕੀਮਤ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਜਹਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲਈ...। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਦੀ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਫੂ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।

ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਮਾਨ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਲਈ ਜਾਓ।

ਅਤੇ, ਸ਼ਾਵਰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਬਾਰਾ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ, ਮਕਸਦ ਸੀ ਕਿ ਕੋਨਸਰਟ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ।

ਨਾਲੇ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿਣਾ।

	ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦ੍ਰਿਸ਼।

ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਰਸਤਾ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਮੈਂ ਗੂੜ੍ਹੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ 1 ਘੰਟਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਜਾਵਾਂ... ਅਤੇ ਫਿਰ, ਅਚਾਨਕ, ਮੈਂ ਸਾਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।

ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ... ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਸੋਚਿਆ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸਥਾਨ ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਸਕੁਏਅਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਹੁਣ ਧੁੱਪ ਢਲਣ ਲੱਗੀ ਹੈ।

ਜਿਸ 100% ਸੰਤਰੇ ਦੇ ਜੂਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਖਰੀਦਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ...

ਅਤੇ, ਜਦੋਂ 30 ਮਿੰਟ ਬੀਤੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ...। ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ, ਮੇਰਾ ਸੁਖਨਾਮਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤਾ ਗੁਆਚੇ ਬਿਨਾਂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ।

	ਅਤੇ, ਅੰਦਰ ਜਾਓ ਅਤੇ ਕੰਸਰਟ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।

ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ।

	ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਕੰਸਰਟ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।

ਇਹ ਫਿਰ ਤੋਂ...। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੀ। ਇੰਨਾ ਭਾਵੁਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਕਿ ਇਹ ਇੰਨਾ ਡੂੰਘਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਇੰਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।

ਵਾਇਓਲਿਨ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਧੁਨੀਆਂ, ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਮਲ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਧੁਨੀ, ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ।

ਲਗਭਗ 1 ਘੰਟੇ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੰਸਰਟ ਕੀਮਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਇਟਲੀ ਤੱਕ ਆ ਕੇ ਸੁਣਿਆ।

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੁਕਾਨਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।

ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਵਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਦੋਂ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ? ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਸੌਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਸਪਲਾਈ ਦਾ ਘੰਟਾ ਟਾਵਰ, ਟੋਰੇ ਡੈਲ'ਓਰੋਲੋਜੀਓ, ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਬੇਜ਼ਿਲਿਕਾ, ਡੂਕਲੇ ਪੈਲੇਸ।

ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਦਾ ਘੰਟਾ ਟਾਵਰ, ਟੋਰੇ ਡੇਲ 'ਓਰੋਲੋਜਿਓ।

<div align="Left"><p>ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ, ਮੈਂ 7 ਵਜੇ ਦੇ ਕਰੀਬ ਉੱਠਿਆ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਇੱਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।

ਮੈਂ ਵੀ ਉੱਠ ਗਿਆ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਬਾਹਰ ਗਿਆ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੋਟਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕੈਫੇ ਲੈਟੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰੋਸੈਂਟ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਕੈਫੇ ਲੈਟੇ ਦੀ ਕੀਮਤ 1.8 ਯੂਰੋ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਸੈਂਟ ਦੀ ਕੀਮਤ 0.8 ਯੂਰੋ ਹੈ। ਕੁੱਲ 2.6 ਯੂਰੋ, ਜੋ ਕਿ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਫਿਰ ਵੀ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਬੋਟ ਲਈ 24 ਘੰਟੇ ਦਾ ਟਿਕਟ ਖਰੀਦਿਆ, ਫਿਰ ਮੁੱਖ ਰੂਟ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਨੰਬਰ 1 ਬੋਟ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅੱਜ, ਮੈਂ ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਥਿਤ ਕਈ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਬੋਟ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਹੀ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀਟ ਮਿਲ ਗਈ।

ਇਹ ਧੁੱਪ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ।

	ਇਹ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਤੇ ਦੇਖੇ ਹੋਣ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਫਿਰ ਵੀ, ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਬੋਟ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਟੂਰਿਸਟਿਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਬੋਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਿਤੇ ਵੀ ਤੋਂ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਨਿਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ।

ਦੂਰ, ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਘੰਟਾ ਟਾਵਰ, ਟੋਰੇ ਡੈਲ'ਓਰੋਲੋਜੀਓ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੀੜ-ਭੜਾੜ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਥਾਵਾਂ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਵੇਨੇਸਿਆ, ਇਹ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਰਿਹਾ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਥਾਂ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ।

(ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ।)

ਬੋਟ ਧੀਮੇ ਧੀਮੇ ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਵੱਲ।

ਮੈਂ, ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਾਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਟਾਪ 'ਤੇ ਉਤਰਨਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਤੋਂ, ਚਰਚ ਅਤੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ।

ਘਾਂਟਾ ਟਾਵਰ। Torre dell'Orologio

ਅਤੇ, ਅਸੀਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਪਰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਬਿਤਾਇਆ। ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਲਗਜ਼ਰੀ ਗੱਲ ਸੀ...।

ਵਾਕਤ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਜਿਹਾ ਘੰਟਾ ਟਾਵਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਦੇਖਾਂ।

6 ਯੂਰੋ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮਹਿੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ... ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਚੜ੍ਹਨਾ ਚੰਗਾ ਸੀ!

ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ।

	ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਲੀ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।

ਇੱਥੇ ਓਹੀ ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ "ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਾਲਾ ਗਣਰਾਜ, ਲਾ ਸੇਰੇਨਿਸਿਮਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

	ਸੁੰਦਰ ਘਰਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਉੱਧਰ ਵੀ, ਇੱਧਰ ਵੀ। ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਸਭ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਜੋ ਆਪਣੇ ਬੱਚੀ ਨਾਲ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫੋਟੋ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਕੈਮਰਾ ਇੱਕ ਮੋਬਾਈਲ ਕੈਮਰਾ ਸੀ। ਇਹ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਪਿਛੋਕੜ ਦਿਖਾਈ ਦੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੈਮਰੇ ਨਾਲ ਫੋਟੋ ਲੈਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਝਿਜਕਿਆ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਥੋੜਾ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅਤੇ, ਘੰਟਾ ਟਾਵਰ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਕੈਥਡਰਲ ਵੱਲ ਤੁਰੇ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਗਿਰਜਾਘਰ।

ਸੈਨਟ ਮਾਰਕੋ ਚਰਚ ਵੱਲ ਤੁਰਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਕਤਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹੀ ਇੰਨੀ ਲੰਮੀ ਕਤਾਰ ਕਿਉਂ ਹੈ... ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ ਹੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ।

ਫਿਰ, ਦਾਖਲ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਬੈਗ ਵੀ ਕਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਗਾਈਡ ਬੁੱਕ ਅਤੇ ਕੈਮਰਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਥੋੜਾ ਭਰਪੂਰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਬੈਗ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਸੀ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਬੇਚੈਨੀ ਨਾਲ ਬੈਗ ਕਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਦਾਖਲੇ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਰਸੀਦ ਦਿਖਾਈ, ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਿਸਟਮ ਕਾਫ਼ੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇਹ ਗਿਰਜਾਘਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਵੈਨੇਸ ਦੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੈਨੇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ, ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ ਹੀ, ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।

ਫਿਰ...। ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ, ਮਾਹੌਲ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।

ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ?

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਬੁਰਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ।

ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਕਿ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਫਰਕ ਕਿਸੇ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ...

ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ, ਦਬਾਅ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਤ ਸੀ।

ਅਤੇ, ਮਾਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
	ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਮਸ਼ਹਦਾ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਰੇਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਹਨ... ਇੱਥੇ ਦੀਆਂ ਕਲਾਕਾਰੀ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਪੂਰਾ ਕਮਰਾ ਹੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।

ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਮਸ਼ਹਦਾ।

ਕਾਹਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ। ਦੋ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ?

	ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਰਗੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਇਮਾਰਤ ਖੁਦ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।

ਕੋਰੇਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਬਾਰਾ ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਪੈਲੇਸ ਵੱਲ। ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋਵੇਗਾ।

	ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਪਰਲੇ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਲਾ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਭਾਰੀਪਨ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਇੰਨਾ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ।

	ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਮਹਿਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਚੌਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੀ ਵੈਨੇਸ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਸਟੈਜ 'ਤੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ?

ਸੈਨ-ਮਾਰਕੋ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੇ ਚੌਕ ਤੋਂ, ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।

ਦੂਜੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੋਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਘੰਟੇ ਵਾਲੇ ਟਾਵਰ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਲਾ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਘਿਆ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰਿਹਾ, ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵਾਂ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਂ।

ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ... ਅਤੇ, ਅੰਦਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਾਫ਼ੀ ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਚੱਲ ਗਿਆ।

ਅਤੇ, ਫਿਰ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਪਿਜ਼ਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਗਏ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਠੀਕ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਪਿਜ਼ਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਉੱਥੇ ਪਿਜ਼ਾ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਸੀ.ਓ.ਓ.ਪੀ. (ਸਹਿਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ?) ਤੋਂ 100% ਸੰਖੇੜੇ ਦਾ ਜੂਸ ਖਰੀਦੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਤੋਂ ਸਾਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ 'ਤੇ ਪਰਤ ਆ ਗਏ।

<div align="Left"><H2 align="Left">ਡੂਕਾਰਲੇ ਮਹਿਲ

ਮਾਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਸੇਂਟ ਮਾਰਕੋ ਬੇਸਿਲਿਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਡੂਕਲ ਪੈਲੇਸ ਵੱਲ। ਇਹ ਵੀ ਕਲਾ ਦੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਸੀ...। ਕਮਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੀ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕਮਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਛੱਤਾਂ 'ਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆਇਆ।

ਸੁੰਦਰ ਹਾਲ।

	ਸਾਨ ਮਾਰਕੋ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵੱਲ ਦੇਖੋ।

ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹਾਂ।

	ਇੱਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼, ਇਮਾਰਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰੀ ਹੈ।

ਅਗਲੀ ਵਾਰੀ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਈ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਾਂਗੇ।

	ਇਹ, ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਮਜ਼ੇ ਨਾਲ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਮਰਾ।

	ਸੈਨਟ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਦੇਖੋ। ਅਤੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਾਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅੱਜ ਕਾਫ਼ੀ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮਾਂ 'ਚ ਗਏ... ਇਹ ਸੋਚਦਿਆਂ ਹੀ, ਅਚਾਨਕ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਦੇ ਕੰਸਰਟ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਫਿਰ, ਅੱਜ ਵੀ ਕੰਸਰਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈਣ 'ਤੇ, ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਕੰਸਰਟ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਵਾਲਾ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਸਰਟ ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ 25 ਯੂਰੋ ਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਆਖਰੀ ਰਾਤ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ।

ਅੱਜ ਦਾ ਕੰਸਰਟ, ਇਹ ਹੈ।

ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ, ਵਿਵਾਲਡੀ ਦੇ ਕੰਸਰਟ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹੋ ਰਹੇ ਕੰਸਰਟ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਵਾਲਡੀ ਦਾ ਕੰਸਰਟ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਵਿਵਾਲਦੀ ਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵੀ ਵੈਨੇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵਿਵਾਲਦੀ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਦਾ ਦੋ ਵਾਰ ਹੋਣਾ, ਇਹ ਕੋਈ ਇਲਾਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਹੁਣ ਧੁੱਪ ਢਲਣ ਲੱਗੀ ਹੈ।

ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵੈਨੇਸਿਆ ਦੇ ਸਾਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਲਾਈਵ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਨੁਭਵ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ?

ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ। ਇਹ ਉਹ ਵੈਨੇਸਿਆ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ "ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਗਣਰਾਜ, ਲਾ ਸੇਰੇਨਿਸਿਮਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਅੱਜ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਸਕੁਏਅਰ ਦੇ ਨੇੜੇ 8:30 ਵਜੇ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਕੋ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਗਿਫਟ ਆਈਟਮਾਂ ਖਰੀਦੀਆਂ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਟਲ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਮਾਨ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ, ਸ਼ਾਵਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੰਸਰਟ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।

ਅੱਜ ਰਾਤ ਦੇ ਕੰਸਰਟ ਦਾ ਸਥਾਨ।

ਇਹ ਕੰਸਰਟ ਵੀ, ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ...। ਪਰ, ਮੇਰੇ ਸੁਆਦ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਇਦ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਮੈਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਉਹ ਗੱਲ ਛੱਡੋ, ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਜੋ ਆਖਰੀ ਰਾਤ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਸੀ।

ਇਹ ਕੰਸਰਟ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਦੋਸਤਾਨਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।

ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸਟੇਸ਼ਨ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ "ਰੋਮਾ ਗੁਆਂਜ" ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਹੀ ਆ ਕੇ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਰੂਟ ਨੰਬਰ 1 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਰੂਟ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਬੰਦਰਗਾਹ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, "ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ," ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੱਕ ਪੈਦਲ ਚੱਲ ਗਿਆ।

ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬੱਸ ਦਾ ਟਰਮੀਨਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।

ਅੱਜ ਦੇ ਬੱਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਟਰਮੀਨਲ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਫਿਰ, 6:50 ਵਜੇ ਦੀ ਫਲਾਈਟ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ 7:50 ਵਜੇ ਦੀ ਫਲਾਈਟ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਬੱਸ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਟਿਕਟ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖਰੀਦ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਏਅਰਪੋਰਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਬੱਸ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਓਹ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਟਲੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਕੱਲ੍ਹ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।

ਪਿਆਰੇ ਵੈਨੇਸਿਆ, ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਰੁਕਾਵਾਂ ਹੁਣ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਵਾਰਡਸਵਰਥ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਗੀਤ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

<blockquote>
  <div align="Left"><br>"ਵੇਨੇਜ਼ੀਆ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਖਾਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ"

ਵਰਡਸਵਰਥ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ।

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੂਰਬ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ,

ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਰੱਖਿਆ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਮੇ ਸਨ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ।

ਵੇਨੇਜ਼ੀਆ ਦੀ ਕੀਮਤ ਘਟੀ ਨਹੀਂ।

ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੈਨੇਸਿਆ।

ਵੇਨੇਸ਼ੀਆ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਜਵਾਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਵੀ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ ਗਿਆ।

ਅਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਆਪਣੀ ਸਾਥਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ...

ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਦਲ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।

ਭਾਵੇਂ, ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾਹਾਨਤਾ ਧੁੰਦ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ,

ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਥਾਤੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘੱਟ ਜਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ,

ਉਸ ਲੰਬੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ,

ਕੁੱਝ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਵਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਸਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛਾਂ ਹੀ ਬਣ ਗਈਆਂ ਹੋਣ।

ਵੇਨੇਜ਼ੀਆ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਯਾਤਰਾ [ਜਾਨ ਮੋਰਿਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ], ਟੋਕੀਓ ਸ਼ੋਬੋ, ਪੰਨਾ 13 ਤੋਂ।

(ਪਿਛਲਾ ਲੇਖ।) → ਵਿਅਤਨਾਮ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਯਾਤਰਾ (ਸਾਈਕਲ), 2005।

ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹਿਕ ਟੋਇਆਈਸੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ। ← (ਅਗਲਾ ਲੇਖ।)

ਥੀਮ।: ਇਟਲੀ।

[ 日本語 / English / Español / Français / 中文(簡体) / 中文(繁体) / 한국어 / हिन्दी / العربية / বাংলা / Русский / Português / Deutsch / Bahasa Indonesia / اردو / ਪੰਜਾਬੀ ]